Huis aan huis Elburg en Oldebroek

De codetaal morse is officieel dood, maar niet voor de Grollemans op deze wereld. Als de salesmanager uit Hattem thuis komt van zijn werk, gaat zijn pak uit en schiet hij in spijkerbroek naar zijn zendapparatuur. Met een gevoelige draai aan de knop probeert hij contact te leggen met iemand op aarde.
Grolleman demonstreert zijn hobby tijdens de open dag van de Veron (Vereniging voor Experimenteel Radio Onderzoek in Nederland), afdeling Noordoost-Veluwe, in 't Loo. In dorpshuis 't Grinthuus staat het vol met apparatuur waarmee signalen opgevangen kunnen worden. Elke eerste en derde donderdag van de maand komen de zendamateurs hier bijeen voor een hobby- en vergaderavond.
"Verbinding maken, daar gaat het om. Contacten leggen over de hele wereld. Soms hebben we wedstrijden: wie kan in korte tijd zoveel mogelijk verbindingen leggen", vertelt voorzitter Lloyd Veira.
Grolleman is helemaal bezeten van morse. In 2003 was hij de laatste die het officiële staatsexamen voor dit 180 jaar oude communicatiemiddel volbracht. De hobby is vervolgens een verslaving geworden.
"Het geeft een kick om met mensen uit verschillende landen te communiceren. Vaak is het maar voor drie of vier minuten, maar als we een prettige verbinding hebben gehad sturen we elkaar een kaart", zegt Grolleman. Mappen vol met ansichtkaarten van andere zendamateurs komen tevoorschijn.
"In morse gebruik je een soort radio-Engels. Het is doorspekt met afkortingen. QST staat bijvoorbeeld voor 'ik heb nieuws voor je'. Ik tik 35 woorden per minuut, zo haal ik 135 toetsaanslagen per minuut." In een groot schrift vertaalt Grolleman tijdens zijn 'morse-chat' de seinen naar woorden en zinnen.
Morse is volgens de zendamateur nog lang niet dood. "Het is een razendsnel communicatiemiddel. En stel nu dat het sneeuwt en de stroom valt uit, dan werkt morse nog!"