De Posthoorn

WASSENAAR - Charmant en stoer. Zo te zien mankeert er weinig aan Joke Bruijs, sinds 1990 inwoner van Wassenaar. Hart ook op de juiste plaats. Dus toen Dierenzorg haar hulp vroeg, liet zij spontaan alles uit haar handen vallen. "Oké, als BN'er wordt je altíjd gevraagd, maar je moet ook nog gewoon werken. Voor Dierenzorg maak ik een uitzondering." Want ja ook háár hondje -"hij is niet meer"- kwam uit het asiel van Nationale Dierenzorg aan de Zijdeweg, zoiets schept een band. Bovendien is het een nette tent. Wassenaar dankt Nationale Dierenzorg aan het jaren '20 initiatief van Jonkvrouw Des Tombes, hofdame van Koningin Wilhelmina. Begonnen in 1933 in Paleis Voorhout, streek Dierenzorg pas vrij recent -nu precies 25 jaar geleden- neer aan de toen lommerrijke Zijdeweg. Geopend door niemand minder dan Prinses Juliana. Joke Bruijs schrijft schijnbaar moeiteloos een volgend hoofdstuk in de ruim tachtigjarige geschiedenis van Dierenzorg. Als verteller -voice over- neemt zij anno 2010 met warme, vriendelijke stem de toeschouwer mee in de film die speciaal over het bijzondere instituut is gemaakt door Haagse media-ondernemer John Vijlbrief. "Eigenlijk", onthult hij deze dinsdag bij de feestelijke DVD-lancering in de Landbouw, met brok in de keel: "eigenlijk is deze film opgedragen aan het éénogige hondje Jazz dat ik tegenkwam. Hij staat voor álle gedumpte dieren."