Zutphense Koerier

De begraafplaats kwam begin 2009 min of meer bij toeval weer aan het licht op een plattegrond van het terrein. Bekend was nog wel, dat tussen 1902 en 1965 patiënten van het toenmalige ‘Groot Graffel’ op het complex ter aarde werden besteld. Zonder steen en vaak in drie lagen. Slechts genummerde paaltjes markeerden de laatste rustplaats. Maar zelfs die werden in de loop der tijd verwijderd. De begraafplaats raakte overwoekerd door onkruid, verkommerde. Temeer daar patiënten na opname veelal het contact met hun familie verloren en na hun overlijden definitief in de vergetelheid raakten.
Thans is de begraafplaats helemaal opgeknapt. Waarmee ook de overleden patiënten van Het Groot Graffel als het ware in ere zijn hersteld. Bovendien kunnen er volgens GGNet nog nabestaanden in leven zijn. Hen wordt alsnog de mogelijkheid gegeven om de laatste rustplaats van hun al zo lang geleden gestorven familielid te bezoeken. Door het weghalen van de nummerpaaltjes is niet bekend wie waar precies ligt. Daarom zijn alle namen vermeld op de plaquette die bij de ingang van de begraafplaats is geplaatst.

,,Wij gedenken hen”, benadrukken Gerry Spekkink en Jacques Vos namens de Dienst Geestelijke Verzorging van GGNet tijdens een inleidende bijeenkomst in de Vredeskapel. Die gaat indachtig de katholieke signatuur van de herontdekte begraafplaats gepaard met het ontsteken van lichtjes en een kort gebed. ‘God, U die geen namen doorstreept’, is de regel die daarin opvalt. GGNet deed dat evenmin. In het archief zijn de namen van toentertijd begraven patiënten bewaard gebleven. Ze worden bij de gedenksteen een voor een genoemd door cliëntenraadvoorzitter Maurits Niels, familieraadpreses Marian Rikhof en Timo de Grefte namens GGNet’s Raad van Bestuur. Achternamen met voorletters. Voornámen ontbreken. De administratie van Het Groot Graffel hield het destijds zakelijk. Niet alleen het leven kan hard zijn voor een mens.
,,Dat de voornamen onbekend zijn, is zuur”, beaamt Marian Rikhof. Net nog speechte zij dat nummers nu weer mensen zijn. Uit de anonimiteit gehaald. ,,Zij hebben een plek gekregen in de historie van dit terrein.” En de legendarische dichtregel van Neeltje Maria Min citerend: ,,Voor wie ik lief heb wil ik heten.”