De Nieuwe Krant

‘’Sinds mijn zesde ben ik paranormaal begaafd. Ik krijg een antwoord door of ik zie het. Ik ben heldervoelend, - ziend, - wetend, - ruikend en - horend. Toen ik op de lagere school kwam begonnen de problemen. Als iemand iets kwijt was - bijvoorbeeld een schrijfetui – dan zei ik: kijk dáár maar eens, daar kun je het vinden. De kinderen vonden dat gek. Ik kreeg op mijn donder, want ze dachten dat ik het er zelf had neergelegd.’’

Annie noemt zich een paranormaal natuurkundig en geneeskundig therapeut.’’Ik kom uit een schippersfamilie. De familie van mijn vader heeft in Huissen gewoond. Vader had een parlevinkerbedrijf in Arnhem. Hij voer op de Rijn en een stuk van de IJssel. Bij ons werd normaal met mijn begaafdheid omgegaan. Men was het gewend. Maar de buitenwereld vond me een raar meisje. Destijds was het nog een taboe. Als schipperskind aan de wal was ik al ontzettend eenzaam. Mijn begaafdheid verergerde dat.’’

‘’Ik haal bij mensen dingen naar boven die ze zich niet meer weten te herinneren. Heeft iemand problemen, dan voel ik dat.’’
Annie Snik ontmoet weinig scepsis. ’’Ik voel bij iemand rugklachten. Die persoon blijkt dan te zijn bedonderd, verhuisd of te kampen met ziekte.’’

Ze wordt ook ingeschakeld bij vermiste personen. ‘’Zo kreeg ik ooit een foto opgestuurd door de familie van een spoorloos verdwenen man uit de omgeving van Den Bosch. Ik kreeg beelden binnen die me duidelijk maakten dat ik de kant van Zeeland uit moest. Naar een bepaalde auto. Na enig gezoek troffen we in Zeeland de auto van de vermiste aan. Zijn kleren lagen er nog in. Het spoor liep dood. Maanden later belt zijn vrouw op dat hij in een overspannen bui naar het buitenland was vertrokken en inmiddels weer terug is.’’

Het is voor Annie Snik dagelijks werk. Ze heeft praktijk aan huis. ’’Ik begin ’s morgens om half negen en ga door totdat iedereen klaar is. Iedereen krijgt antwoord.’’
Maar ze treedt ook op, zoals in Huissen, Nijmegen, Heteren, Westervoort en Elst. Vooral vrouwen maken deel uit van haar publiek. Annie vindt zich niet zweverig. ‘’Ik houd ook van mensen die nuchter in het leven staan. Ook mijn kinderen zijn begaafd, maar niet allen werken ermee. Je moet met het talent leren omgaan. Je kunt er onrustig van worden. Ik houd geen pijntjes van de patiënt vast. Die kan ik intussen loslaten. Twee periodes per jaar neem ik rust om afstand te kunnen nemen.’’
Dat is wel nodig, want soms zijn de contacten heftig. ‘’Een jongen van 14-15 jaar was weggelopen van huis. Ik heb toen aangegeven dat hij in een zandzuigersgat in Swalmen (Limburg) zou liggen. Ik had namelijk binnengekregen dat hij daar met kinderen had gespeeld en onder het zand bedolven was geraakt. Maanden later hebben ze hem daar onder het zand gevonden. Hij was de zoon van een heel bekende persoon.’’

‘’Ik vind de patiënt belangrijker dan de centen. Ik heb een heel drukke praktijk. Maar het avondwerk ben ik aan het afbouwen, dat houdt geen paard vol.’’

Annie Snik houdt op vrijdag 5 maart een openbare avond in De Brink in Huissen. Zaal open: 19.30 uur. Entree: 7,50 euro. Meer info: 026 – 3114114.

KADER:
De Westervoortse heeft het over ‘psychometrie’. ‘’Mensen komen naar me toe met een foto of ander voorwerp. Ik krijg dan informatie door over verleden, heden en een stukje toekomst. Het gaat vaak over gezondheid en problemen.’’
Een voorbeeld. ‘’Er komt een oudere Arnhemse vrouw de zaal in Huissen binnen. Samen met haar zus. Ze is verhuisd naar Huissen en woont er in een mooie woning. Maar ik voel dat er iets aan de hand is met de oprit. Ik snap het niet, zegt de mevrouw, de oprit is goed aangelegd. Een week later belt ze me op en vertelt me dat ze paar dagen na mijn uitspraak in haar auto was gestapt, waarna ze de auto op de handrem had gezet omdat ze eerst wilde controleren of ze niet vergeten was de voordeur op slot te doen. Intussen rijdt de auto zo de weg op…’’.