’’Ik wil weer terug!’’ klinkt het vol melancholie. ’’Het was werkelijk fantastisch in Vancouver. Er waren allemaal leuke mensen, ik had leuke collega’s en de sfeer was super. Alles was echt top geregeld. Dit smaakt echt naar meer. Ik heb nog nooit zoiets moois meegemaakt. Ik ben nog maar net terug in Hengelo en ik zit nu al in een post-Olympische depressie’’, vertelt Maaike die bij het Heineken House in de security werkte. Maaike checkte de paspoorten en stond bij de x-ray en de metaaldetectorpoortjes. ’’Ik liet de hele dag mensen naar binnen. De Canadezen waren helemaal verzot op het Holland Heineken House. Buiten stonden lange rijen met mensen. Soms stonden ze wel tweeënhalf uur in de rij. Vanaf negen uur ’s ochtends stond er direct al een rij. En dat bleef zo tot twee uur ’s nachts. Hoeveel mensen er in konden? 3.500. En allemaal aan het bier, de stamppot zuurkool, de kaassoufflé en het broodje kroket.’’ Maaike werkte in Vancouver elke dag een vroege of een late dienst. ’’De late dienst begon om half zes ’s middags. Dan had je overdag de tijd om wat van de omgeving te zien. Ik heb veel van Vancouver gezien en ben ook in Whistler geweest. Het land is echt prachtig. Naar Cypress Mountain konden we jammer genoeg niet, want daar waren ze al bezig met de voorbereidingen op de Paralympics.’’
Eén van de hoogtepunten voor Maaike was het bijwonen van de 500 meter schaatsen voor dames. Maaike: ’’Annette Gerritsen ging vlak voor mijn neus onderuit. Ik zat precies in de hoek waar ze viel. Ik was aan het filmen en ineens was ze uit beeld. Ik dacht van ‘waar is ze nou?’ en toen lag ze op het ijs…’’ Een ander hoogtepunt voor Maaike was het bijwonen van de ijshockeywedstrijd Duitsland - Wit Rusland waar ze kaartjes voor had gekregen. Maxima en Willem-Alexander kwam de Hengelose bij het Holland House niet tegen, maar wel veel BN-ers, waaronder Erica Terpstra. ’’Dat is echt een fantastisch mens. Ze heeft ons een paar keer toegesproken. Ze is heel enthousiast, echt een leuk mens.’’