Stadsblad Utrecht

Het is een fantastisch zonnige dag (dat is het namelijk altijd op tweede paasdag), heb nauwelijks gezweet en kom juichend...nee schreeuwend van energie over de finish galopperen. Daarna word ik bedolven onder bloemen, cadeautjes en liefdevolle woorden in de strekking van“Suuz, zoals jij rent, rent er niemand echt waar!”. Daarna moet ik interviews geven aan verslaggevers van Studio Sport want ik heb een natuurlijk een nieuw record op mijn naam staan en dan...
“nope!”
Nope?
Hier hielp een collega-renner me uit de droom. Want na haar matte “nope” zei ze: “Suuz, geloof me. Jij traint nooit, dus een record vergeet het maar. Als je al finisht, AAAAAls je al finisht dan ben je zeiknat en niet alleen van het zweet (want het regent namelijk ALTIJD op tweede paasdag), staat er hoogstens een handjevol bekenden met een ‘dies is gek’ gebaar te wijzen naar de verkeerde baan waar je op dat moment door heen struikelt. En..(hier boog de collega-renner over de tafel)...en energie over na tien kilometer rennen?”..Puh..