Stadsblad Utrecht

Alweer de zevende week en ik word al een beetje nerveus. Ik loop één training achter en weet ook nog niet wanneer ik deze moet inhalen. Drie keer per week trainen is al best veel en je ontkomt er niet aan om met een extra training twee dagen achter elkaar te trainen en dat vindt mijn lichaam best zwaar. Deze week gaat het niet slecht. Ik ga best lekker, zoals Renate het zegt. Het zijn geen zware opgaven en geen duurlooptrainingen. Ik merk dat ik meer uithoudingsvermogen krijg en nu bij het hardlopen lekker om me heen loop te kijken. Ik ben er ook niet meer voortdurend op gefixeerd dat ik mag stoppen om gewoon te wandelen. Vanmorgen stond ik met spierpijn op omdat ik gisteravond tot in de late uurtjes heb staan te swingen op muziek uit de jaren ’60 (waarom moet ik me ook altijd zo uitsloven?). Maar het zegt dus wel wat over mijn conditie. Ik was onvermoeid. Echt geweldig die oude hits. Ik kan zo-ie-zo al niet stil staan als ik muziek hoor, dat is ook het grote voordeel van de muziek op mijn MP3 spelertje. Ik ga vanzelf vooruit bij een lekker muziekje en dat scheelt enorm. Maar ja, ondanks mijn spierpijn moet ik uiteraard tóch gaan trainen. Het voelt heerlijk om buiten te zijn. Wat lopen er trouwens veel hardlopers in deze omgeving, écht ongelofelijk. Zouden die allemaal meedoen aan de Marathon van Utrecht? Het hardlopen gaat beter als ik dacht, maar ik voel me na de training tóch helemaal stuk. Ik zie allemaal zwarte vlekken voor mijn ogen. Thuis ga ik languit op de bank liggen. Even bijkomen!