Dordrecht

DORDRECHT - De woede in Dordt na de moord op Milly Boele is groot. De politie moet het af en toe behoorlijk ontgelden: medewerkers van de alarmcentrale 112 worden aan de telefoon uitgescholden voor kindermoordenaar en ook agenten op straat krijgen van alles naar hun hoofd geslingerd. Mensen met dezelfde achternaam als verdachte Sander V. worden zelfs bedreigd. Dat vertelt André van Wingerden, gemeenteraadslid voor de Christenunie/SGP in Barendrecht en werkzaam bij 112 in Dordrecht. Hij doet op zijn weblog tevens een boekje open over de manier waarop bij de centrale wordt omgegaan met telefoontjes over vermiste kinderen. Hieronder de volledige tekst van Van Wingerdens weblog.

'Dordrecht, nee eigenlijk Nederland, is diep geschokt door het drama rondom Milly Boele uit Dordrecht. Afschuwelijk! En ook vanaf deze plaats wil ik haar ouders, broer, zus en allen die rondom haar stonden mijn oprechte deelneming betuigen. Ik hoop en bid dat ze de kracht mogen ontvangen dit onvoorstelbare verlies te dragen. Woorden schieten hier tekort.
Politieagenten zijn ook mensen, ook die zijn zeer geschokt door wat er gebeurd is. En dan blijkt de dader ook nog een collega te zijn. Vertwijfeld vragen wij ons af hoe dit nu kan.
Ik wil hier kort beschrijven wat de impact van een dergelijk zaak op de meldkamer is. Wij zijn de eerste die van een vermissing horen. Als er een telefoontje van een vermissing binnenkomt moeten er en aantal stappen doorlopen worden en aan de hand van de dan vergaarde gegevens wordt besloten hoe de insteek zal zijn. En ik verzeker u dat dat nog best moeilijk is. Ik ga nu alleen in op vermissingen van minderjarigen. Voor volwassenen gelden wer andere regels. Vrijwel dagelijks komen er telefoontjes over vermiste minderjarigen binnen. Zijn het hele kleine kinderen of verstandelijk beperkte kinderen dan is het makkelijk. Direct inzet en meerdere voertuigen gaan zoeken. Maar nu de groep van, laten we zeggen, 12 tot 17 jaar. De pubers. In deze leeftijdsgroep vallen overigens de meeste meldingen. Zoals bekend zijn pubers soms wel wat dwars. Ze lopen met een kwade kop weg na een ruzie of ze komen ineens niet op de normale tijd thuis omdat ze gewoon even wat anders wilden. Maar de meeste komen, na verloop van tijd gewoon weer thuis. Bij dergelijke meldingen gaan dus heel veel dingen meespelen. Is er een conflict geweest voordat de persoon "verdween"? Is hij of zij vaker weggelopen? Heeft hij of zij een vriend(inne)tje waar de ouders niet zo blij mee zijn? Wonen de ouders bij elkaar of zijn ze gescheiden en wordt het kind heen en weer geslingerd? Allemaal afwegingen die je mee moet nemen bij de insteek. Een bericht voor alle voertuigen op straat, met daarin signalement e.d, wordt altijd wel gemaakt maar vervolgstappen hebben natuurlijk veel meer inpact, ook voor de betrokkene. Er zou bv maar een sms-alert uitgaan met jouw signalement omdat je kwaad weggelopen ben. En dan moet je de volgende dag weer naar school waar al je medeleerlingen dat verhaal inmiddels kennen.
Meer inzet komt er als de persoon wat langer (een aantal uren) weg is of als er toch een gevoel is van: dit klopt niet (dat is heel raar maar vaak heb je bij een eerste melding al een bepaal gevoel, het zal we meevallen of juist: dit is echt fout, dit klopt niet). Er wordt door meerdere voertuigen echt gezocht, er gaat een sms-alert uit, plaatsen waar de vermiste vaak komt worden bezocht enz. enz. In 99% van de gevallen wordt de betrokkene dan vrij snel gevonden. In het geval van Milly werd ze echter niet gevonden. De recherche heeft een team geformeerd en er start en grondig onderzoek. Ook de pers ging, terecht,ruime aandacht aan de zaak geven. Vanaf dat moment zijn er vele telefoontjes met tips binnengekomen. Mensen melden verdacht zaken die ze gezien hadden. Anderen meenden de vermiste te zien. Alle tips worden door ons genoteerd en met de gegevens van de melder doorgespeeld aan het rechercheteam. Het is overigens hartverwarmend hoeveel telefoontjes er dan binnenkomen. Hoe betrokken mensen zijn. In alle ellende rondom deze zaak, bij alle vragen in wat voor maatschappij wij leven, vind ik dit toch een lichtpuntje.
Wat minder vind ik zelf al die kwakzalvers die bellen. Ik doel dan op waarzeggers (of medium noemen ze zichzelf geloof ik). Allemaal beweren ze wat te weten. We nemen het op en geven het door aan het team maar ik vind het lariekoek, en zonde van de tijd. Ik heb ook altijd de neiging om gelijk de winnende lottogetallen aan hen te vragen.
En dan komt de vreselijk ontknoping. Een buurman en.....een politieagent! Vanaf die tijd komen er weer andere telefoontjes binnen: Als je opneemt wordt je uitgescholden. Kindermoordenaars enz. Ook collega's op straat worden zo aangesproken. Natuurlijk zijn het niet de slimste mensen die dat doen maar toch.. Wat nog erger is is dat mensen met dezelfde achternaam als de verdachte,anoniem, worden gebeld en bedreigd. Ze hebben er niets mee te maken, zijn zelfs geen familie. We hebben daar meerdere meldingen van binnen gekregen. Dit is dus ook een gevolg van het in de pers breed uitmeten van de volledige personalia van de verdachte. Maar al deze kleine ongemakken stellen niets voor in vergelijking met het inmense verdriet van hen die rondom Milly stonden.'