De Edese Post

Hans Dorrestijn zat op het podium in de kantine van VV Bennekom. De inwoner van de gelijknamige plaats speelde dus eigenlijk een thuiswedstrijd. Zijn publiek: ruim negentig leden en gasten van Businessclub MID4, gelieerd aan de voetbalclub. Zij zijn op zijn naam afgekomen. Het liep bijna storm. En dat is weer goed voor het imago van MID4, dat tussen de bedrijven en het buffet door in Flyer Direct uit Ede en 2 wielercentrum Ede, ook nog twee nieuwe leden verwelkomde.

Piano

Hans Dorrestijn kwam spreken voor eigen parochie. De negentig man en vrouw zitten keurig in een carré rondom de opvallende gast. De maestro zelf zit in sfeervolle verlichting achter zijn piano. Vooraf liet Dorrestijn al niets aan het toeval over. Hij repeteerde volop en wilde vooral weten of het geluid ook op de achterste rij goed was. Later bleek wel het waarom. Je moet tijdens het optreden geconcentreerd luisteren om Dorrestijn goed te blijven volgen. En dan mag er niets aan het geluid mankeren.

Hans Dorrestijn boeit zijn publiek. Met liedjes van eigen geest en dus hand, in zijn van TV en radio bekende wat sombere en monotone tonen. Met eigen thematische verhaaltjes. En natuurlijk gaat het daarbij over dieren. Een natuurliefhebber eigen. Anderzijds, hij bracht ook zijn lezing op zijn huwelijkperikelen in huwelijkslied 1 en huwelijkslied 2. Zijn woordspelingen zijn opmerkelijk, lokken hilariteit uit en dat lukt. Het werkt zo nu en dan op de lachspieren en dan is er applaus. Want dat is ook voor deze artiest van belang. Het is de graadmeter voor de waardering.

Hans Dorrestijn is een artiest pur sang. Wie anders beweerd snapt hem niet. Hoewel dat laatste hoeft eigenlijk ook niet om hem leuk te vinden. Evenzo is het ook niet verplicht om hem als cabaretier, dan wel schrijver te waarderen. Met het publiek in dit bijzondere theater zit het overwegend op dat punt helemaal goed. Dat blijkt uit de positieve reacties, die telkens uit de rijen opborrelen. Soms een glimlach, soms een breed applaus, vaker een lachsalvo, al vindt Dorrestijn zelf dat dit soms te lang uitblijft en steekt dat dan niet onder de stoelen van zijn publiek.

Drie kwartier

Hans Dorrestijn produceert in het tijdelijke theater van VV Bennekom in hoog tempo een deel van zijn repertoire. Hij heeft materiaal bij de hand voor 2,5 uur, maar mag jammer genoeg slechts drie kwartier duren. Dit vanwege de hongerige magen van de gasten, die smachten naar het buffet van cateraar Van den Bovenkamp uit Renkum. Dorrestijn bladert dan ook in hoog tempo door zijn stapel teksten op de piano en kiest met zorg wat hij kwijt wil. Hij komt met leuke korte mopjes, altijd wel met een moraal(tje). Soms moet je er even over nadenken en gelukkig weet hij dat zelf ook. Geeft daar ook wel enkele seconden de tijd voor. Hij moet toch bladeren in de teksten.

Hans Dorrestijn op een podium in de kantine van de voetbalclub. Uniek? Het zou kunnen! Zeker is dat zijn optreden bijzonder was. Zoals ook zijn anti Ede lied, omdat hij nu eenmaal in Bennekom woont. Het zal allemaal best even blijven hangen, zeker bij de fans. Want zeker weten dat die er waren. Bij sommigen gingen na afloop stapels Cd’s in de tas. Zijn jongste boek Vogelvlucht vond eveneens gretig aftrek. En juist voor die fans doet Dorrestijn het allemaal ook. Dat bewees hij bij het warme slotapplaus. Hij boog van dankbaarheid bijna als een knipmes.