Streekblad

Enkele dagen geleden ontdekte ik, dat er een dier vastzat in de motorbehuizing van de mechanische ventilatie op mijn zolder aan de Nashruimte 15. Blijkbaar was een diertje via het dak van de eengezinswoning in de schacht van de mechanische ventilatie gevallen, omlaag gegleden en kon het onbekende diertje niet meer op eigen kracht uit de steile schacht kruipen. Het kon om een vogel gaan, maar ook om een kat, omdat een van de pluizige vierpoters van de buren regelmatig op de daken van de omgeving balanceert. Ongerust over het lot van het onbekende diertje belde ik de dierenambulance. De dame aan de andere kant van de lijn vond het onbegrijpelijk dat ik haar belde, want "voor dat soort ongein rukken we niet uit, u moet maar zelf een oplossing verzinnen, of anders de woningbouwvereniging bellen."
Op mijn bezwaar dat de woningbouwverening op vrijdagavond slecht bereikbaar was en dat ze waarschijnlijk tot maandag zouden wachten, eer dat ze op zouden dagen en de kans groot was dat het onbekende leven, een kat, of een vogel, in die paar dagen van honger en dorst zou omkomen, kreeg ik een antwoord, dat me deed huiveren.
"Tja, dood is dood, dat kan, daar kan ik weinig aan veranderen!"
Van zoveel ongevoeligheid had ik niet terug.

Totaal verbijsterd hing ik op en in paniek belde ik de dierenbescherming. Weer een dame.
'Blijkbaar zijn dames meer begaan met het leed van dieren, dan mannen,' concludeerde ik. Wat een foute aanname, gezien de botte reactie van de dame van de dierenbescherming.
"Sorry, kunnen we niets aan doen, wij zijn niet berekend op dit soort dingen."
"Maar mevrouw, u bent van de dierenbescherming, ik heb het over een dier in nood, als u niet kunt helpen, wie dan wel?" uitte ik mijn wanhoop.
"O, dat weet ik niet, maar wij doen er niets aan, fijne avond nog!"

Na het contact met deze asociale dierenhufters, die van mij nooit meer een koperen cent zullen ontvangen, belde ik de brandweer Zoetermeer. Binnen 5 minuten stonden ze voor de deur. Met een ladderwagen, zes man sterk en een zeer sympathieke bevelvoerder. De ventilatieschacht werd ontmanteld, het diertje bleek een vogel te zijn, die op eigen kracht de vrijheid tegemoet vloog. En passant maakten de brandweerlui ook de schacht schoon, middels het verwijderen van een vogelnest en nog meer troep. Om er zeker van te zijn dat de vogel niet ergens in de nok was gestrand werd zelfs een hoogwerker, met extra personeel opgroepen. Een ladderwagen, een hoogwerker, een kleine tiental brandweermannen en -vrouwen, een uur lang volledige inzet om een vogel te redden... Wat een geweldige opsteker. De hele buurt was natuurlijk uitgelopen, kinderen die normaal in bed zouden moeten liggen, paradeerden in pyama's rond. Wat een spektakel, wat een belevenis.
De meeste indruk maakten de woorden van de brandweer bevelvoerder op mij, toen ik aangaf, dat ik me een beetje ongemakkelijk voelde, dat ik voor een vogeltje zoveel heisa had veroorzaakt. Hij antwoordde:
"Meneer, ten eerst behoort het tot onze takenpakket, ten tweede is dit een goede oefening voor een aantal van mijn mensen in opleiding, ten derde is een dier een dier. Of het nou om een koe, een paard, een hond, een kat, of een vogeltje gaat.... Alles is voor mij belangrijk. Ik laat een vogeltje echt niet een week lang wreed creperen en wegrotten in een metalen behuizing van een ventilatieschacht!"
Zoveel inzet en motivatie en diervriendelijkheid verdient niets dan lof. Hulde aan de brandweer Zoetermeer.
Het wreed laten creperen en wegrotten van dieren in ventilatieschachten, laten we over aan de medewerkers van de dierenambulance en de dierenbescherming.

Radja Ramdhani
Nashruimte 15
2728 NT Zoetermeer
06-47187381