Huis aan Huis Enschede

ENSCHEDE “Dit boek is te danken aan een initiatief van Tineke Amtouche”, vertelt Frans de Lugt zonder omhaal. “Zij deed een jaar na de vuurwerkramp via de bibliotheek een oproep. Daarin vroeg zij om verhalen van ooggetuigen van de ramp. Zij kreeg ruim honderd verhalen en gedichten toegezonden. Toen al lag het in de bedoeling daar een boek van te maken.”

Dat boek is er destijds niet gekomen. Een jaar na de ramp was men misschien toch wat moe van de verhalen en er werd geen financiële basis voor uitgave gevonden. Waarschijnlijk zou het er nooit zijn gekomen als het toeval niet een handje had geholpen. “Nadat de bibliotheek er niet in slaagde om er een boek van uit te geven, kwamen de ingezonden stukken in een archief terecht. Daar waren ze allang vergeten toen er uiteindelijk door een van de inzenders naar gevraagd werd. Deze had geen kopie van zijn inzending gemaakt en wilde het origineel graag terug hebben.”
De vraag kwam bij het Huis van Verhalen terecht en hier reageerde men enthousiast op de vondst van de acht jaar daarvoor geschreven verhalen. “Bij het Huis van Verhalen leefde onmiddellijk de gedachte om het oorspronkelijke plan van de bibliotheek weer op te pakken. Zodoende ben ik benaderd om alle verhalen tot een boek te bundelen. We zijn er integer mee omgegaan. Met veel moeite (en dank aan de gemeente) hebben we alle schrijvers kunnen achterhalen. Elk verhaal was de moeite waard, maar ze allemaal opnemen zou teveel worden en ook teveel van hetzelfde opleveren. Er is gekozen voor variatie en een goede balans.” Frans de Lugt heeft niets veranderd aan schrijfstijl of inhoud. “Ik heb punten en komma`s verbeterd en hier een daar noodzakelijk ingekort. Verder zijn de verhalen authentiek en vaak aangrijpend, ze kunnen ontroeren. Aan elk verhaal is een naschrift toegevoegd waarin ik de schrijvers over hun gevoelens na tien jaar laat vertellen.”