De Posthoorn

Zouden de spelers van het Nederlands elftal blij zijn met de actie?
Dat denk ik ook niet. Hun testosteronspiegel daalt er zienderogen van. Stoerder dan Boulahrouz zijn er niet veel. Die is met zo'n muts zijn geloofwaardigheid als 'Kannibaal' in één keer kwijt.
Wesley Sneijder als kabouter Smal. Ik zie het nog niet voor me.
"Haloetoedeloe", zegt hij tegen Van Persie. Die geeft hem meteen een hoek en weg is de goede sfeer.
Kabouter Kwebbel is Nigel de Jong.
"Oeps, ik praat weer teveel zeker?"
"Zeg jij maar niks meer Kwebbel", zegt kabouter Plop.
Maar wie is kabouter Plop? Wie beheert de melkherberg? Dat is natuurlijk de wijste van het stel: Kees Jansma. Die hoeft alleen nog maar een baardje te laten staan. Het leesbrilletje heeft hij vast al.
"Plopperdeplopperdeplop", zegt hij tegen kabouter Klus, de werkezel van het elftal.
"Moet ik nu weer veel looparbeid verrichten voor Kabouter Smal?" vraagt kabouter Klus, alias Dirk Kuijt?
"Jazeker! En ook voor kabouter Stratego, alias M. Van Bommel, moet je veel lopen. Die is de jongste niet meer", zegt kabouter Plop.
"Kabouter Lui, zal je bedoelen", lacht Dirk zijn tanden bloot.
En Bert van Marwijk noemen ze, naar de beste tradities van de voetbalhumor, kabouter Smul omdat hij zo mager is.
Van zo'n actie ga je vanzelf infantiel praten. De kinderachtigheid in de merchandising is ooit begonnen met voetbalplaatjes die een voetbalterm letterlijk namen.
"De bal scheert de lat", stond er en dan zag je een bal als tondeuse met veel schuim de stoppels van de lat halen.
"Een woud van benen." Teken zelf het plaatje maar.
Het was het begin van het einde. Sindsdien worden we overspoeld met grote Heineken hoeden, oranje WC-brillen, Wuppies, voorzetborsten voor mannen, knalpotjes, roeptoeters en als dieptepunt die nep indiaan met zijn stadionverbod.
Het ergste is natuurlijk dat kinderen het leuk vinden.