Leusden Nu

Pelgrimeren is op stap gaan en het loslaten van alle zekerheden die je thuis hebt. De rugzak bevat alleen datgene wat je echt nodig hebt. Het is geen gespreid bedje dat onderweg wacht. Ria Bindels: "Je meegenomen lunch opeten in een bushokje omdat er al urenlang geen restaurant op de route ligt, terwijl je in je natte regenkleding nog een klein beetje opschuift zodat iedereen een plekje om te zitten heeft. Ook dat is pelgrimeren." Maar ook: aandacht hebben voor een ander en de haast uit je hoofd halen, open staan voor wat zich in het hier en nu aandient. Warm is het niet. "De ochtendtemperatuur was vaak maar 6 à 7 graden, de zon liet zich zelden zien en de regen bleef maar komen. Klaarde het op, dan kon je hoog in de bergen sneeuw zien." De voorlaatste etappe overnachten de wandelaars in de pelgrimsherberg van Scheidegg. De volgende dag volgt de laatste etappe, steil en nat. De Pfänderbahn, een kabelbaan met een grote gondel, brengt de wandelaars omlaag naar de Bodensee. "Een meegebrachte steen van thuis, wordt in de Bodensee gegooid. Je lasten, je wensen, je intentie geef je zo een plek van aanvaarding."
De wandelaars: Hans van der Goes, Corry Stalenhoef, Bets de Ridder, Ben Noorloos, Piet Mudde en Theoline van Schie.