De Posthoorn

Eigenlijk zal ‘de Witte’ pas weer in 2012 meedoen, maar vanwege het thema van de Monumentendag (19e eeuw) kán het deftige gebouw op het Plein niet ontbreken. De Witte is op Monumentendag van 11.00 tot 16.00 uur van binnnen te bekijken.

Het ontwerp en het rijke eclectische interieur in het rechtergedeelte van het gebouw is van architect C. Outshoorn. Hij paste hier verschillende neo-stijlen toe, maar zorgde er wel voor dat de diverse ruimtes een eenheid vormden. Hij deed dit geheel conform het typische negentiende-eeuwse begrip waarbij de toegepaste stijl het karakter van een ruimte tot uitdrukking moest brengen. Zo koos hij in de Grote Conversatiezaal voor de feestelijke en barokke Lodewijk XIV-stijl. Bij de Gaanderij en de Biljartzaal ernaast voor het minder frivole neorenaissance. En in de Vestibule en bij het trappenhuis voor het statige en koele neoclassicisme met glanzend gemarmerde Ionische zuilen naast de trap.

GEBOORTE VAN VENUS

Vooral de Grote Conversatiezaal is bij binnentreden een feest voor het oog. De wanden, het plafond, de deuren en de schoorsteenpartijen, zijn bedekt met schilderingen en ornamenten in zachte pasteltinten, gecombineerd met goud. In het midden van het plafond kijkt men naar een illusionistische blauwe wolkenhemel, omgeven door een balustrade met bloemguirlandes en rijk gevulde bloemenvazen op de hoeken, waaromheen vlinders en duiven fladderen. Centraal in de hemel staat het kunstig gecamoufleerde ventilatierooster dat door dansende putti met guirlandes wordt omgeven. Aan weerszijden van de hemel is Venus afgebeeld in een medaillon; aan de westzijde, zittend op een dolfijn, wordt haar geboorte getoond, aan de oostzijde wordt zij vergezeld door Amor, die een bebloede roos, het symbool van de liefdesgodin Venus, vasthoudt.

BARZAAL

De ruimte aan de andere kant van de Gaanderij, de voormalige Biljartzaal en nu de Barzaal, is minder uitbundig gedecoreerd in neorenaissance. Twee imposante zwart marmeren schouwen zijn tegenover elkaar in het midden van de korte zijden geplaatst. Het voor de renaissance kenmerkende cassetteplafond was lange tijd witgeschilderd, maar tot ieders verrassing kwam bij de voorbereidingen van de restauratie van deze zaal in 2006 de oorspronkelijke beschildering vrijwel ongeschonden onder de witte laag vandaan. Nu is ze weer in volle glorie te bewonderen en levert haar waardevolle bijdrage aan het oorspronkelijke kleurrijke karakter van de zaal.

MORGEN: DE ORDEN VAN DE VRIJMETSELAREN