Huis aan Huis Enschede

Ruim een jaar geleden stopte Rianne midden in het seizoen bij de Nijverdalse topclub. “Dat was een heel moeilijke beslissing. Maar wel een noodzakelijke. Het ging niet goed met mij en ook het team heeft er niets aan als ik met een chagarijnige kop in het water lig. Ik had het plezier in waterpolo helemaal verloren.”
Rianne heeft tien jaar helemaal voor het waterpolo geleefd met als hoogtepunt de gouden medaille met het Nederlands team op de Olympische Spelen van 2008 in Peking. “In 2009 ben ik met het Nederlands team gestopt en was ik topsporter af. Van een leven van elke dag trainen en de sport als nummer één, naar drie keer trainen in de week en naar school, stage en werk bij Topsport Overijssel.” Ze had veel moeite met deze overgang. Zoals zoveel ex-topsporters kwam Rianne in het zwarte gat terecht. “Dat had ik totaal niet verwacht, want ik had zoveel te doen. Ik hoefde niet thuis op de bank te zitten piekeren. Het is een periode geweest, en misschien wel nog, waarin ik me afvroeg: wie ben ik eigenlijk? En: wat vind ik echt leuk? Ook toen ik niet waterpolo speelde, trainde ik voor mijzelf. Kwam ik terug van het Johan Cruyff University in Amsterdam, moest ik van mijzelf nog hardlopen. Sport bleef moeten. Ik kwam er ook achter dat mijn studie Commerciële Economie niet bij me paste. Ik ben niet commercieel, heb deze studie gekozen omdat het goed te combineren was met waterpolo. Het is nu mijn laatste jaar, dus ik maak deze hbo-studie zeker af. Ik loop ook stage op het Johan Cruyff College in Enschede. Ik begeleid studenten met de combinatie sport en studie, dat is heel leuk om te doen. Wat ik dan wel wil? Weet ik echt niet. Ik heb altijd al in mijn achterhoofd gehad om een koffiehuisje te beginnen. Iets als een Nederlandse Starbucks.”
Op een gegeven moment begon het weer te kriebelen bij Rianne. “Voor 1 juni moeten alle overschrijvingen bij de clubs geregeld zijn. Ik moest voor die tijd een beslissing nemen. Ik vond het maar niks dan ik op deze manier afscheid had genomen van mijn sport. Het is nog niet klaar. Ik was al een paar keer tijdens de play offs gaan kijken bij het Ravijn en ik vond weer leuk. Bovendien is er een nieuwe trainer, komt er een nieuw zwembad en gaan we Europa Cup spelen. En weet je, ik miste het team. Met de speelsters die in de omgeving van Enschede wonen, hadden we in Markelo een ontmoetingsplek. Samen gingen we naar wedstrijden. Het kletsen, het zeiken op de scheidsrechter, die kleine dingen. Die miste ik het meest.”
Sinds vorige week traint ze weer met het team. “Het was zwaar, maar wel heel leuk. In de eerste plaats wil ik gewoon plezier hebben. En stappen zetten dat het moeten steeds meer weggaat. Ik wil dit jaar waterpoloën en afstuderen. Daarna zie ik het wel, Ik houd alles open!”