Het Kompas

Groot, groter, grootst. Regelmatig word ik voor een spreekbeurt geïnterviewd. Naast de altijd terugkerende vraag waarom ik dierenarts geworden ben, eindigt het interview steevast met de vraag wat het aller bijzonderste is wat ik ooit meegemaakt heb. De volgende gebeurtenis maakt zeker kans om in de top tien van bijzondere gebeurtenissen te eindigen. Zoals een timmerman thuis nooit een schilderijtje ophangt en een huisarts zijn eigen klachten verwaarloost, zo is het niet altijd een voordeel huisdier van een dierenarts te zijn. De pas afgestudeerde collega kwam met haar Duitse Herder Gerard op een ochtend langs. Ik kende haar goed want ze had tijdens haar studie in de vakantie altijd bij ons als assistente gewerkt. “Nu heb ik Gerard al een week op dieet gezet en nog valt hij niet af. Hij is wel 10 kilo aangekomen de laatste maand.” Sprak ze enigszins moedeloos. Hoewel Gerard een langharige herder was kon ik direct al zien dat hij mager en te dik tegelijk was. “Had je zijn bolle buik wel opgemerkt en zijn magere rug?” vroeg ik. Ze kleurde rood tot diep achter haar oren. “Nu je het zegt…. Nader onderzoek leerde ons al snel dat er een grote tumor in de buik zat. Na de operatie was Gerard 10,5 kg lichter. “Dit was denk ik de grootste tumor die ik ooit verwijderd heb, het had niet veel langer moeten duren…” Mijn kersverse collega was een ervaring rijker en hond Gerard een milttumor armer. En ik had er een bijzonder verhaal bij.