De Posthoorn

In juni van het vorig jaar schreef ik hier een alinea over de comédienne Floor van der Wal. Bij een optreden in de comedyclub Toomlers was ik onder de indruk geraakt van het levenslustige, spastische meisje en ik niet alleen. Korte tijd later werd ze uitgenodigd toe te treden tot de Comedytrain. De vorige week is ze op het Mercatorplein in Amsterdam West doodgereden door een te hard rijdende jongen van 24.

Floor zelf was 26, een blond meisje bij wie je na vijf minuten haar handicap niet meer zag. Toen ze zich na een van haar eerste optredens bij haar collega’s voegde, zei ze: “Jullie mogen grappen over me maken, maar het moeten wel goede grappen zijn.”

Deze zomer is bij het Leidseplein in Amsterdam een fietsende jongen doodgereden die bij mijn dochter op school had gezeten. Ooit hadden ze samen hun eerste zwemdiploma behaald.

De dochter van een van mijn beste vriendinnen is doodgereden op de Dam door een rechtsaf slaande vrachtwagenchauffeur die geen acht sloeg op het naast hem fietsende meisje. 

De moeder van een klasgenoot van mijn dochter werd op de fiets aangereden door een bus. Haar in het kinderstoeltje zittende jongste kind kwam daarbij om.

Het verkeer is een slagveld.

Fietsen is gezond zeggen ze.

Het RIVM heeft berekend dat als 10% van de autoritten van minder dan 7,5 kilometer per fiets zouden worden gedaan, het aantal verkeerdoden zou toenemen met 4 tot 8. Er vielen dan 500 ernstig gewonde verkeerslachtoffers extra.

Toch zou het uiteindelijke resultaat goed zijn voor de volksgezondheid.

Ik noem het statistiek van het cynisme.