De Koerier Uden

Regelmatig worden de groepenassertiviteit spontaan afgesloten met een etentje of iets dergelijks, hetgeen betekent dat men elkaar is gaan waarderen, er een grote onderlinge betrokkenheid is ontstaan. Dat is voor iedereen plezierig.
Ik vermeld daarom enkele spontane reacties die er gedurende of na afloop van de cursus zijn gegeven, zowel kort geleden als langer geleden:

Een vrouw die halverwege de cursus binnen komt en roept "Ik win tegenwoordig alles!!"
Een man die na de 1e avond opmerkt: "Ik dacht, ik ben verkeerd gaan zitten, zo met die klok in het zicht.... maar de avond is omgevlogen!"
"Ik vond eerst het niveauverschil wel erg groot, maar na verloop van tijd blijkt dat je ook van mensen die je "lager" inschat, veel kunt leren! Het is mooi dat iedereen op zijn eigen niveau iets toevoegt, dat had ik niet verwacht!"

Een man die aan het einde van de cursus vertelt: "Ik had het jaren eerder moeten doen...."
Enkele mensen die een discussie voeren hoe het voor iedereen verplicht zou kunnen worden gesteld.
"Ik vind het erg opluchtend" zegt een man die er erg tegenop had gezien.
"Mijn collega's zeggen dat ik erg veranderd ben'', zegt een vrouw die voorheen commentaar kreeg op haar zwijgzaamheid.

Een jongeman zegt "ik besef nu dat NEE ook een antwoord is".
Een vrouw die de assertieve rechten heeft opgehangen in de keuken en er met haar kinderen regelmatig over praat.
"Ik dacht dat ik ruzie vermeed door nooit iets te zeggen, nu besef ik dat ik daardoor juist ruzie kreeg!!" zegt een man.
De medewerker die opslag had gevraagd "het is veel gemakkelijker dan je denkt"

Bij afsluiting van de cursus zegt een man "de kleine groep is heel fijn, dan durf je wel eens wat uit te proberen..."
Een vrouw die bij afsluiting zegt: "Eigenlijk jammer dat het voorbij is..."
"Ik dacht in het begin dat ik veel te dom was voor deze groep, maar nu snap ik dat ook geleerde mensen met dezelfde problemen worstelen" zegt een lager opgeleide.

"Kunnen we niet een herhalingsavond over een half jaar plannen?" (Dit laatste heb ik wel ooit overwogen, maar is in de praktijk vaak moeilijk te realiseren.)