Huis aan Huis Enschede

Een dag later gingen we nog eens een kijkje nemen. Om ons te kunnen voorstellen, hoe de toevallige passant onze juweeltjes zou zien. En of ze wel prikkelden om van het klassieke concert te komen genieten. Helaas. Weg, onze aankondigingen, overplakt en begraven onder Atakzwart! Alle moeite voor niets. Voor eeuwig boos op de agressieve plakkers.
Maar toch… Een paar weken geleden viel mijn oog ergens op precies dat wit op zwart. Mostly Autumn, een band die een van de vele soorten muziek vertolkt die mijn emoties wel weten los te maken. Ik was van de partij.
Een kleine zaal, in zwart gedompeld met torenhoge luidsprekers op het podium. Vol verwachting.
En toen werden we ‘’geatakkeerd’’, gebombardeerd. In de waarste zin van het woord. Met decibellen, een startend straalvliegtuig waardig. De broekspijpen fladderden rond mijn benen. Er was geen detail meer te bespeuren van de zang en de afzonderlijke instrumenten. Verloren in geraas en gedonder. Ik had beter moeten weten. Snel de oordoppen in.
Wat zie ik uit naar het Winterconcert van Symfonia op 12 februari met prachtige stukken van Jean Sibelius en de solo’s van vioolvirtuoos Razvan Stoica. Muziek met een ongekende dynamiek, waar je je oren en al je zinnen voor open zet.
Laat die jongens maar plakken.

Ben Burgers
Symfonia Jong Twente