Stadsblad 's-Hertogenbosch

Nietsvermoedende busreizigers kunnen zomaar verrast worden wanneer blijkt dat hun dagelijkse, simpele stadsbus plots vol hangt met draden en koptelefoons. Voorin en in het midden van de bus hangen twee - stevig bevestigde - beeldschermen. Een vage, hypnotiserende toon vloeit uit de koptelefoons en het scherm staat nog op zwart. Wanneer de bus start, springt het beeldscherm aan en laat het gelijk een filmpje zien. Op het scherm verschijnt een oude locomotief, tuffend langs het centrale station. Een minuut later kijkt de reiziger naar een zwartwit filmpje van een besneeuwd stationsweg.

Beeldmateriaal

Niet overal waar de bus rijdt, is een filmpje voorhanden. Soms blijft het scherm een minuut op zwart staan, een andere keer laat het scherm beelden zien van mensen die filmen vanuit hun auto of fiets. Niet bepaald spannend beeldmateriaal.
Leuke dingen zijn er gelukkig ook: zo ziet de reiziger een mannelijke leerling van het Koning Willem I College lopend op naaldhakken, een protest van de SP bij het hoofdkantoor van Essent, een paradeoptocht door het centrum en dronken jongeren met Oeteldonkse sjaal brallend langs de Aartshertogenlaan.
Het is duidelijk dat er nog enkele zwarte vlekken in het gps-systeem zitten. “Filmpjes insturen kan nog steeds, als het maar opgenomen is in Den Bosch, Vught, Empel, Engelen of Rosmalen”, benadrukt Jef Monté.
Niet alle filmpjes worden gebruikt. “Sommige filmpjes gebruiken we bewust niet”, zegt Marc Thur. “Zo kregen we beelden van rellen in de Graafsewijk toegestuurd. Wanneer de reiziger steeds weer die beelden ziet als de bus door de wijk rijdt, verbeterd dat niet bepaald de beeldvorming over de buurt.”
De speciale bus rijdt van 6 uur ‘s-ochtends tot maar liefst 1.30 uur ‘s nachts. Toch maakt Monté zich weinig zorgen. “De beeldschermen stelen zal moeilijk zijn, deze zijn goed vergrendeld en kunnen er niet zomaar afgehaald worden. Er bestaat wel een kans dat niet al het materiaal heel terugkomt, dat is ook het gevaar van het concept. Eén koptelefoon is al gesaboteerd, hopelijk overleeft de rest het wel.”
Stiekem denken Monté en Thur al aan een vervolg. “Tenminste, dat vervolg komt er als het publiek genoeg materiaal inzendt”, legt Monté uit. “Zonder hen was dit project immers nooit mogelijk geweest.”