Deventer Post

Geen makkelijke klus voor de VWO studenten, in de klas staan ze nog wat te dralen. Wat moeten we nu precies doen? Projectconsulent Monique Bos is de reddende engel met instructies en uitleg. ,,Het is een samenwerkingsproject van de digitale bibliotheek met het vak Nederlands. De leerlingen lezen elk jaar boeken over een bepaald onderwerp en maken daar een verslag van. Dit jaar gaat het anders en is de presentatie deels op papier en deels digitaal. Ze hebben verschillende filmpjes gemaakt met telefoon, camera of een ander medium. Het is de bedoeling dat ze er een presentatie van maken, die vertoond wordt op zondag 20 maart. Het kwaliteitsverschil van de filmpjes is redelijk groot. Voor de bezoekers moet het natuurlijk wel het aanzien waard zijn. Voor de leerlingen zelf is het een kans om te leren dat bij filmen elke keuze die zij maken invloed heeft. Zo is de hoek van waaruit je filmt en de omgeving op zich al heel bepalend. Elke journalist neemt zijn eigen achtergrond mee en dat kun je niet altijd van je afschudden, maar je moet je er wel heel bewust van zijn. Het is een streven naar objectiviteit en bewustwording. We hopen ook te bereiken dat wanneer zij informatie op internet plaatsen, ze weten wat ze doen en beseffen dat het andere raakt.”

Monique staat op en loopt naar een stel knapen die met hun opdracht bezig zijn. Jelle Neede, Joost Askes en Tom van Die hebben de opa van een klasgenoot geïnterviewd. ,,Meneer Aalpoel uit Twello. Hij heeft tijdens de oorlog veel mensen geholpen. Wij hebben hem gekozen, omdat wij het boek ‘De Aanslag’ van Mulisch hebben gelezen, dat gaat over de oorlog.”
Jelle heeft door het project een andere kijk op dingen gekregen. ,,Het is interessant omdat het iets afwijkend is en daarbij realiseer je je wat meneer Aalpoel heeft meegemaakt.” Joost weet nog niet zo goed wat hij moet verwachten van het eindproduct. ,,We moeten het nog knippen en plakken en de foto’s combineren.”

De VWO-leerlingen hebben nog een aantal weken de tijd om het project af te maken. De vertoningen vinden plaats in zes verschillende minitheaters; kleine ‘dug-outjes’ met vier à vijf krukjes ervoor waar kijkers met een koptelefoontje op kunnen luisteren. De theatertjes en de aankleding van de zaal worden gemaakt door de leerlingen van Arkelstein.