De Posthoorn

Vaste klanten in het gastenverblijf van de Viners werden de ouders van de Nederlandse butler van het echtpaar Heijn.

Iedereen in Herefordshire wist van het bestaan van de Heijntjes in Pudleston, vooral door een project in Hereford genaamd Left Bank Village waar delicatessen als Goudse pitjeskaas verkrijgbaar waren en het café De Koffie Pot heette. Albert Heijn wilde Monique wel volgen naar Pudleston, maar Nederland niet achter zich laten.

De journalist Brian Viner was nieuwsgierig genoeg om aan de butler van Albert Heijn te vragen of hij geen uitnodiging voor hem op Pudleston kon regelen.

En zo maakten de Viners kennis met hun Nederlandse buren, zoals te lezen staat in het boek Tales of the Country en in een column uit 2003 in de Independent.  

Het kwam zelfs tot een tegenbezoek. Het echtpaar Heijn verscheen bij de B&B in hun door een chauffeur bestuurde Bentley. Brian Viner schaamde zich voor zijn theepot. Er zat een barst in. Hij dacht niet dat de familie Heijn ooit thee had gedronken uit een bij de Ikea gekochte pot.

Monique, die Heijns tweede vrouw is en hij haar derde echtgenoot, wordt door Viner ‘charismatisch’ genoemd. Ze genoten van de in de verte over de velden van Hereforshire raggende Viner kinderen. Monique adviseerde Brian om als hij een boer op een tractor zag, naar hem te zwaaien met een ijskoude fles bier in zijn hand. Ze zei er niet bij dat hij met de ene hand moest zwaaien en het bier in de andere houden. De boer die zijn verfrissing in ontvangst kwam nemen, spoot zichzelf helemaal onder met de goed doorgeschudde koolzuurhoudende drank.

Ze namen als vrienden afscheid. Heijn spoorde hen aan langs te komen. Het zou niet gebeuren. Het elektronisch bestuurde hek en talloze beveiligers beschermden het echtpaar Heijn tegen kidnappers, maar vergrootten hun isolement.