Groot Vlaardingen

Laten we het vandaag hebben over de service van de KPN, opvolger van de PTT en symptoom van de ziekte die privatisering heet. Er moeten weer eens vijfduizend mensen uit bij de KPN omdat er nog altijd aandelen KPN worden verhandeld en er dus nog steeds aandeelhouders zijn die tevreden moeten worden gesteld. Zoals bekend kun je een aandeelhouders niet blijer maken dan met het kwaad dat ontslagronde heet.

Ik ben verre van een verstokte socialist maar ik prefereer het mopperen op de trage en nutteloze beambten van een staatsbedrijf, dekmantel voor verborgen werkeloosheid, boven de balieloze, gestroomlijnde virtuele Nutsbedrijven van vandaag. Je kunt je afvragen wat op den duur goedkoper is: een langzame, tevreden ambtenaar in functie, of een werkeloze kankerpit op weg naar een maagzweer en tot zijn dood een naam op een wachtlijst in de zorg.

Nou ja, ik heb iets op mijn lever en het hoge woord moet eruit: ik ben niet tevreden over de KPN. Meer dan zes jaar geleden hebben ze mijn vrouw een spooknummer aangesmeerd waarvoor we al die tijd het abonnement hebben betaald.

“Dat is uw eigen verantwoording”, zeiden ze.

“Maar u kunt toch in uw administratie zien dat er met dat nummer nooit is gebeld”, zeiden wij.

“Dat zegt niks”, zeiden zij.

“Nou moet u eens goed luisteren: wij hebben met mobiele telefoons, internetaansluitingen, vaste nummers, digitenne en weten wij veel, een stuk of acht KPN-abonnementen die allemaal automatisch worden afgeschreven. Het is nog een wonder dat we dat spooknummer er ten slotte hebben uitgevist”, zeiden wij.

“Jammer maar helaas”, zeiden zij.