Heusdense Courant

“Wij zijn allebei sterk geïnteresseerd in de psychologie van mensen. Hoe wordt iemand gevormd? Welke invloed hebben gebeurtenissen in de jeugd? Hoe gaat iemand om met macht, met onmacht? De interactie tussen mensen zie je terug in onze beelden”, laat Roos zien. “Die interactie is iets wat ons zelf erg bezighoudt en met ons werk willen we anderen daar ook bewust van maken.”
Dat is ook waarom praktisch alle beelden van dit duo uit twee bestaan. Het meisje dat kijkt waar de jongen angst voor heeft. Een meisje dat arrogant de andere kant op kijkt terwijl de jongen het uitschreeuwt van ellende en pijn. “Pesten kan diepe sporen nalaten. Die wanhoop, die pijn, dat laten we in deze jongen ten opzichte van het meisje zien. De dynamiek wordt sterker zichtbaar als het twee beelden bij elkaar zijn.”

Inspiratiebron

Bij ‘Het stormt van binnen’ (zie foto) zou zij hem van kwaadheid wel omver willen blazen. Wanneer ben je zelf zo kwaad? Hoe ging je daarmee om? Heb je zelf ooit iemand zo kwaad gemaakt? En kreeg je dat ook weer terug?
Roos: “Je maakt natuurlijk wie je bent. Maar ook de verhalen van mensen om ons heen zijn een inspiratiebron, die ons aan het denken en aan het werken zet.
Soms is iets geheel anders een inspiratiebron. Chris: “We zagen een documentaire over de opening van de Olympische Spelen in China. Wat een machtsvertoon! De mensen waren als robots die zo de fabriek uit stapten. We zagen hoe kinderen gemarteld werden om top-turners te worden. Shockerend! Naar aanleiding daarvan hebben we drie exact dezelfde turnsters gemaakt die met een sleuteltje in de rug aangedraaid zouden kunnen worden. We hadden het liefst een hele ruimte met dit ‘Chinese leger’ gevuld.”
Chris: “We willen de emoties graag nog harder neerzetten. Maar we zoeken ook naar de balans, want we willen dat mensen zich ermee kunnen identificeren, anders zet het niet aan tot nadenken. Mensfiguren zijn vrij confronterend”, begrijpt het paar. “Dit is doorgaans niet iets dat mensen kopen voor in huis. Ons werk vind je in galeries en op beurzen. Dit is wat wij moeten maken. Hier ligt onze passie en daar doen we geen concessies aan.”
“We beginnen met een idee en een precieze uitwerking in klei. Als het naar ons idee perfect is, maken we de beelden in het groot. We werken ieder aan een beeld, maar bemoeien ons ook met elkaars beelden. De maten moeten exact kloppen om ze bij elkaar te laten passen. Als de beelden af zijn wordt er een mal van gemaakt en gieten we de beelden in een kunststof op waterbasis. Eerder maakten we de beelden van synthetisch polyester, maar dat was te giftig.