Cuijks Weekblad

De leefbaarheid in Haps staat onder druk door het vele verkeer dat over de provincialeweg N264 (vanaf Uden tot Oeffelt) rijdt. Met de komst van Regionaal Bedrijventerrein Laarakker en de toename van het autoverkeer in het algemeen zal dit in de toekomst alleen maar verergeren. Er zijn allerlei plannen bedacht, zoals het verbinden van de snelwegen A73 en A50 en automobilisten proberen te verleiden om een andere Oost-West verbinding te kiezen. “Na onderzoek blijkt dat beiden geen zin hebben waardoor de Randweg de enige oplossing is”, zo legt wethouder Gerard Stoffels uit.
Op dit moment zijn er vijf verschillende varianten mogelijk. Alternatie 0+ valt af omdat deze nog steeds door de dorpskern loopt er daardoor geen oplossing biedt voor de leefbaarheidsproblematiek. Alternatieven 1, 2 en 3 lopen langs de zuidzijde van het dorp, terwijl alternatief 4 een bocht langs de noordzijde neemt. Voor alle tracés zijn de milieueffecten in kaart gebracht, variërend van geluid, luchtkwaliteit tot natuur. Tijdens de informatieavond zijn deze gepresenteerd door bureau Kragten.
Ook Wygard Braspenning is van de partij en presenteert de bevindingen van de Dorpsraad en werkgroep N264. Braspenning geeft een aanvulling op de Milieu Effect Rapportage (MER) van bureau Kragten. Samenvattend zijn volgens hem vijf punten van belang bij de keuze die uiteindelijk wordt gemaakt. De leefbaarheid in Haps staat voorop. Een tracé in de nabijheid van het dorp valt volgens de werkgroep dan ook af. Er dient verder geanticipeerd te worden op sluiproutes. Naar het kostenplaatje moet goed gekeken worden zodat het geld verantwoord wordt besteed. Maar bovenal blijkt uit deze presentatie dat Haps behoefte heeft aan een toekomstbestendige oplossing.
Waar de aanwezigen in eerste instantie rustig luisteren naar de presentaties, verandert de sfeer na de pauze. De bewoners zitten met veel vragen en hebben soms het idee dat er misleidende informatie is gepresenteerd. De meeste ophef ontstaat als er gevraagd wordt om de voorkeur van het publiek. Eén bezoeker denkt dat het opsteken van handen bij het tracé van voorkeur een goede manier is om de voorkeur te peilen. Als de voorzitster de stemming wil starten, is er zoveel weerstand dat het idee niet wordt uitgevoerd.