Berkelland Nieuws

Nieuwjaarsexpositie met Mattie Schilders, Pavel Sizov en Sjaak Smetsers


Er zijn beeldende kunstenaars die je niet loslaten, simpelweg omdat ze zichzelf blijven vernieuwen. Daardoor zijn ze in staat ook anderen steeds weer te verrassen. Hun werk blijft je achtervolgen, omdat het de voorspelbaarheid omzeilt en nieuwe gezichtspunten, onverwachte dimensies, diepere inzichten of onovertroffen schilderkunstige expedities garandeert. De schilderijen van Mattie Schilders behoren tot die uitzonderlijke categorie. Ik volg de ontwikkelingen in het werk van de Brabantse kunstenaar al drie decennia: niet alleen beroepsmatig maar ook vanuit bewondering voor een kunstenaarschap dat steeds opnieuw overtuigt. Zowel de schilderkunstige aanpak en kwaliteiten als de thematische aspecten blijven boeien.

In Galerie Àlafran te Diepenheim zijn recente schilderijen van Mattie Schilders te zien. Het is niet verbazingwekkend dat het werk goed gedijt in deze galerie. Ook dat heeft alles te maken met synergie en complementariteit. De galeriehouders streven naar een informele benadering, naar kwaliteit, laagdrempelige presentaties van hoogwaardige kunst, toegankelijke exposities in een museale setting. Niet voor niets is de naam van de galerie ontleend aan een wijs gezegde van de moeder de moeder van één van beide galeriehouders. Het levensmotto van moeder Fran is even veelzeggend als stimulerend: doe wat je hart je ingeeft. Dat is precies wat Mattie Schilders ook doet. Hij schildert vanuit het middenrif. Elk landschap dat hij voltooit, vertelt evenveel over zijn persoonlijke gemoedstoestand als over de werkelijkheid die hij heeft waargenomen en waarop zijn innerlijke landschappen zijn gebaseerd.

Tijdloze wereld. Voorgoed veranderend landschap. In het rijk van de onzekerheid. Niets is eigenlijk zomaar gewoon. Vloeibaar landschap. Uit deze kleine greep uit de titels van schilderijen die Mattie Schilders in Galerie Àlafran laat zien, blijkt zijn fascinatie voor het woord. Daarnaast duiden de titels op zijn voorkeur voor associatieve processen en voor het creëren van ruimte: zowel in de geest als in de beleving van zijn schilderkunst. Ook wijzen de titels op de dichterlijke inslag van de schilder en op zijn fascinatie voor transformaties van betekenissen, ervaringen en waarnemingen. In zijn schilderkunst prevaleert de behoefte aan avontuurlijke ondernemingen, aan het scheppen van iets dat er nog niet was voordat de schilder het met verf op doek vastlegde. Schilders trotseert én bespeelt natuurlijke elementen vanuit een diep gewortelde behoefte om het schilderij optimaal te laten functioneren als een podium voor volstrekt eigen en authentieke ervaringen.

Land, lucht, water en vuur kunnen ongekende energiestromen op gang brengen. Mattie Schilders is zich daar als geen ander van bewust. Hij trotseert bijna letterlijk de elementen. Tijdens het scheppingsproces laat hij zich leiden door de enorme krachten die vrijkomen door de interactie tussen kunstenaar en materie. Dat levert schilderkunst op waarin dynamiek met hoofdletters wordt geschreven. In relatie tot zijn werk spreekt de kunstenaar bij voorkeur van ‘landschappelijkheid’ en niet van ‘landschappen’. Daarmee geeft hij exact aan waarmee hij bezig is en wat hem drijft. Zijn schilderijen verwijzen niet naar specifieke plekken maar zijn het gevolg van een artistieke speurtocht door het domein van de schilderkunst, waarbij de intuïtie van de kunstenaar als kompas fungeert. In zijn kunst doorkruist hij een denkbeeldig landschap. Zijn schilderijen reflecteren een avontuurlijke reis naar, over en in de aarde. Hij reist graag en veel, maar reiservaringen worden niet direct vertaald in schilderkunst. Wel komen verwijzingen voor naar exotische werelden vol natuurlijke schoonheid. De oorsprong is echter het onderbewustzijn, of beter: de onderbuik. Zelf spreekt de kunstenaar van het ongeziene, ongekende land. Hij verbeeldt euforische momenten, enerverende ontdekkingen en oogstrelende waarnemingen. Zo manifesteert hij zich als een romanticus die schildert in de geest van Caspar David Friedrich. Maar dat doet hij wel met de middelen en in de taal van deze tijd.



Tegelijk met de schilderijen van Mattie Schilders zijn in Galerie Àlafran ook zeeschilderijen van Pavel Sizov te zien waarin de kunstenaar zich sterk focust op ruimtelijke beleving, eindeloze vergezichten en de suggestie van onmetelijke ruimte. Ook zoomt hij in op de kleur van de zee, die uit een ongekende hoeveelheid nuances en schakeringen bestaat. Elk zeegezicht reflecteert de veranderlijkheid van het moment. Met Mattie Schilders deelt Pavel Sizov de opvatting dat elk schilderij fungeert als spiegel van de ziel. Beide schilders vinden Sjaak Smetsers aan hun zijde. Onvoorwaardelijke overgave aan het moment is ook het kenmerk bij uitstek van zijn kunstobjecten. In een stijl die hij ‘nieuw figuratief’ noemt, geeft Smetsers uitdrukking aan zijn behoefte om te scheppen vanuit pure vrijheid en ongebondenheid. Daarbij speelt zijn positie in het hedendaagse tijdsgewricht een belangrijke rol. Geen enkele kunstenaar kan om plaats en tijd heen. Smetsers is zich daarvan bewust, zoals hij ook doordrongen is van het feit dat een mens bij het markeren van plaats en tijd naar eigen inzichten kan handelen. Zijn fantasiefiguren (uitgevoerd in brons, glas en staal) verenigen menselijke en dierlijke kenmerken. Ze wakkeren de fantasie aan en weken de kijker even los van dagelijkse beslommeringen.


Wim van der Beek
schrijver/kunstrecensent

U bent van harte uitgenodigd op de officiële opening op 12 februari om 15.00 uur.
De kunstenaars zijn dan aanwezig.