De Brug Utrecht

Een paar dagen nadat mijn achterstallige studiefinanciering eindelijk was gestort, keek ik op mijn vette bankrekening en schrok ik me een hoedje... Tussen mijn normale afschrijvingen stond een vijftal dubieuze bedragen. In de min! Ik keek nog eens goed en besefte dat het de hele dag al niet was gelukt te pinnen. En ik zou me best eens kunnen vergissen, maar ik wist wel zeker dat ik de voorgaande nacht niet om half drie ’s nachts nog wat gekocht had.
Er was meer dan 500 euro af! Van alles schoot door mijn hoofd. De cowboylaarzen die ik nog had wilde kopen, de tapas die ik nog had willen eten en het weekendje weg dat ik in de planning had staan... En terwijl ik ‘Mijn geld! Mijn geld! Het is weg!’ schreeuwde, stelde mijn vriendje voor om mijn pas te laten blokkeren.
Ik stortte wanhopig neer op de bank en zocht op de ING-site naar informatie.
‘Ach, ik zie het al mevrouw. U bent geskimd. Binnen vijf werkdagen heeft u een nieuwe pas en binnen tien dagen staat het geld weer op uw rekening...’ Oh. Zei ik. Dat gaat makkelijk. Mijn eerste emotie, en de belangrijkste, was natuurlijk opluchting. Ik zag de cowboylaarzen langzaam weer in beeld komen.
Maar nadat ik had opgehangen voelde ik me ook een tikkeltje beduveld. Een sms’je van de bank in de trant van: Lieve klant, om u een aantal genante vertoningen te besparen (bijvoorbeeld wanneer u uw vriendje op een broodje wil trakteren en iedereen in de rij hebt laten wachten omdat er ‘toch nét nog stufi was gestort?!’), laten we u weten dat u pinpas geskimd is en daarom door ons geblokkeerd’ was wel fijn geweest.
Ach ja, ik krijg al het geld terug en dat er nu nog iemand nieuwe laarzen kan kopen is dan maar lekker puh voor de ING!