Streekblad

IJs ijs ijs

Er is niet aan te ontkomen: er is weer sprake van een mini-ijstijd. Dat levert weer de bekende rituelen op. Matig of niet vrijgemaakte fietspaden maken een ritje per tweewieler in Zoetermeer tot een hachelijke onderneming. Gelukkig hebben we nog geen last gehad van opgevroren dooiwater, want dan zijn uitglijders bijna onvermijdelijk. Ondertussen hopen we dat de accu’s het blijven doen en dat we de auto’s niet per ongeluk op de handrem zetten. Vrijdag jl. bevroren de sproeiers tijdens een lange rit op de autoweg. Dat vond ik minder geslaagd, maar voor de rest is het best leuk om door het witte landschap te tuffen.
De Elfstedenkoorts gaat wat aan me voorbij. Niet zozeer omdat ik zelf een matig schaatser ben, want de grote kampioenschappen volg ik met veel genoegen. Om van een sport te kunnen genieten, hoef je er geen goed beoefenaar van te zijn. Anders was het ook wel een stuk rustiger in de voetbalstadions.
Misschien zit het in de onderliggende massahysterie: als ‘heel Nederland’ iets relatiefs onschuldigs tot mogelijke gebeurtenis van het jaar afficheert, dan haak ik vrij snel af. Van de andere kant heeft het ook wel weer iets aandoenlijks, zelfs iets bindends. Ik heb zelf de schaatsen ook weer ondergebonden. Ze leken me te klein, maar ik herinnerde me vaag in bezwerende taal van de verkoper in Veendam, 24 jaar geleden, dat een maatje kleiner echt veel beter zou zijn. Hij had gelijk.

Frans Muijzers

Reageren? columnstreekblad@muijzers.nl.