Het Kompas

Een sperwerpaar broedde eens in een boom naast de ingang van een camping.
De jongen werden dagelijks gevoerd en het ouderpaar trok zich niets aan van de passerende drukte en de belangstellende kijkers.
Een fuut met jongen zwom met jachten mee een sluis in en bleef de jongen gewoon vis aanbieden midden tussen de afgemeerde scheepjes, waarvan sommigen de motor lieten lopen.

Uit de hand eten

Mussen en mezen komen soms gewoon voer uit je hand eten, roodborsten zoeken graag je gezelschap op als je in de tuin aan het rommelen bent. Kerkuilen vliegen de schuur gewoon in en uit tijdens werkzaamheden. Reigers en buizerden laten wandelaars soms op enige meters passeren. Zeehonden mengen zich onder zwemmers en sportduikers, of anders volgen ze wel voorbijvarende jachten. Ganzen, weidevogels en hazen laten op Schiphol het vliegverkeer stoïcijns passeren. Wilde zwijnen komen in je voortuin. Vossen halen je vuilnisbak leeg. Steenmarters betrekken in het oosten des lands je zolder. Roestende ransuilen in woonwijken blijven rustig op hun post, tenzij door kinderen bekogeld met dennenappels…..

Recreatieondernemers en andere belanghebbenden bij ruim toegankelijke natuurgebieden komen graag met bovenstaande argumenten aan.
Daarbij wordt gretig ook de ‘de gewone man’ van stal gehaald die in zijn zuurverdiende vrije tijd ook wel eens naar buiten wil. Zodra er emoties in het spel komen en er ook de politiek nog een woordje gaat meespreken wordt de discussie heel moeilijk.
De natuurbescherming heeft het dan niet makkelijk en zal erop wijzen dat bovengenoemde soorten min of meer tot de categorie cultuurvolgers horen.

Verdwenen

De soorten die storingsgevoelig zijn worden door de goegemeente niet gekend of herkend en verdwijnen bij toenemende verstoring met stille trom. Ogenschijnlijk is er dan in een bepaald terrein niets mis. Vooral soorten van open terreinen zoals heide, weide, schor , slik en open water hebben het moeilijk.
Medegebruik is daar niet uitgesloten, maar moet wel geregeld worden.

Rustgebieden

Het is niet voor niets dat rond eendenkooien soms wel een afpalingsrecht van 1 km geldt, dat jachthouders geen onrust in hun terrein willen en dat onder andere de Hoge Veluwe rustgebieden voor het wild kent.
Afsluitend kunnen we stellen, dat verstoring optreedt als deze te lang, te intensief, te vaak, te verspreid of op het verkeerde moment plaatsvindt.