Montferland Journaal

Ik zat deze week met de pers in mijn maag. Maakt u zich geen zorgen, met mijn gezondheid is alles goed. Ik ergerde me aan dé pers. De mensen die u van nieuws voorzien. Als columnist voel ik me trouwens geen pers, ik ben slechts een stukjesschrijver met een grote duim, soms dominee en dan weer luis in de pels en bijna altijd sprakeloos. Dat is geen pers.

Wegener

Ik verbaasde me over de ontslaggolf bij Wegener, eigenaar van uw streekblad. Nieuws is een product dat verkocht moet worden en de kwaliteit wordt aangepast aan de winstmogelijkheden. Er zijn altijd marktdenkers die propageren dat ‘Beter met minder’ geloofwaardig is. Mensen trappen er wel in. Het gaat ten koste van de keuze voor de consument. Er gaat niets boven variatie in de pers.
Kokhalzende neigingen
Maar verscheidenheid kan bij mij ook leiden tot kokhalzende neigingen. Afgelopen vrijdag werd Nederland opgeschrikt door het ski-ongeluk van prins Friso. Terecht is er veel aandacht voor, de vraag is alleen hoe. De pers zit er boven op. En als er geen nieuws is dan maken ze het door suggestieve vragen en opmerkingen. Of er wordt een batterij deskundelogen opgetrommeld om stupide feitjes als nieuws te brengen. Ik heb soms behoefte aan één betrouwbare nieuwsbron die het trieste nieuws neutraal kan brengen. Ik heb geen behoefte aan een perswedstrijd wie het eerst de onheilstijding kan brengen. Soms is variatie in de pers tenenkrommend. Ik zelf ben trouwens ook een deskundige. Ik weet dat ook de koninklijke familie behoefte heeft aan rust en compassie.
Reacties zijn welkom
Meer verhalen van Sprakeloos IDstaan op: www.sprakeloosverhalen.wordpress.com