Papendrechts Nieuwsblad

Veertien dagen pittige vrieskou, geflankeerd door 11 weken wisselvallig en vrij zacht weer; zo zal de winter van 2012 de boeken in gaan. Op z’n minst merkwaardig, ik heb in elk geval nog nooit een winter meegemaakt die iets dergelijks heeft getoond. Het extreem koude weer van begin februari kan niet verhinderen dat deze winter, qua temperatuur boven normaal gaat uitkomen, waarschijnlijk rond de + 4,0 graden en dat is een halve graad te warm. Van de horrorwinter, die eind oktober in diverse dagbladen werd aangekondigd, is dus weinig terchtgekomen.
Aangezien het staartje van februari zacht en licht wisselvallig zal gaan verlopen, lijkt me dit het juiste moment om verder te gaan met m’n bespreking van de winter van 1979. Ik was (een paar weken geleden) gekomen t/m 6 januari en dat was voorlopig de laatste dag dat het streng tot zeer streng vroor, daarna nam de winter duidelijk gas terug. Depressies gevuld met zachte oceaanlucht probeerden keer op keer het bolwerk met ijskoude vrieslucht pootje te lichten, maar het dooifront kwam veelal niet verder dan de lijn Den Haag - Venlo. Op de grens van beide luchtsoorten ijzelde het voortdurend.
Op 11 januari, de verjaardag van m’n schoonvader, moesten we ‘s avonds laat vanuit Strijen in Brandwijk zien te komen. Aangezien de overvloedige regen op de grond meteen in ijs veranderde, werd dat een zeer gevaarlijk reisje. M’n auto (helaas met achterwielaandrijving) ging heel veel kanten op, behalve de goede! Ik was heel blij dat ik na 2 uur glibberen in Brandwijk aankwam. Ik heb m’n auto voor de supermarkt van Bas Borsje ‘geparkeerd’, want de bocht naar de Julianastraat (daar woonde ik) bleek onmogelijk te nemen. (wordt vervolgd)