Streekblad

Limburg

Terwijl ik maandagmiddag in het zonnetje stond te genieten van de mooie carnavalsoptocht in Venray werd me verteld dat Job Cohen was afgetreden als politiek leider van de PvdA en als voorzitter van de tweedekamer fractie. Verstandig besluit van een integer bestuurder die nooit een politicus is geworden. Toevallig liep er net een pseudo-Wilders op me af die een meldpunt voor “doeisnormaalman” verbeeldde. Hij wilde mij, nadat mijn broer had geweigerd, de hand schudden. Nou moet je tijdens het carnavalsfeest alles relativeren en de politiek alleen op de hak nemen. Eigenlijk had ik deze carnavalskuif lachend moeten omhelzen. Maar ik kon het toch niet opbrengen. Ben ik nu zelf ook intolerant geworden? Al schrijvend hoor ik op de achtergrond en tv-spotje van de Geert zelf. Het is een aaneenschakeling van denigrerende oneliners over de ultra-Islam-fan-Cohen. Soms schaam ik me Limburger te zijn. Hoogste tijd voor een portie Limburgs genot: een avond zonder Cohen-commentaren, maar ongedwongen onderdompelen in Merselse gastvrijheid en het officieuze dorpsvolklied - geschreven door Frans Muijzers sr. - meezingen .. “ik kan al haost gen bier mer zien, maar ik heb toch zaonnen daorst” ...

Frans Muijzers

Reageren? columnstreekblad@muijzers.nl.