Groot Eindhoven

“Mieke is er altijd. Al regent het pijpenstelen en komt er niemand, dan staat ze er toch, horen we dan achteraf. Ze is een echte doorzetter en organiseert van alles en nog wat. En als ze ergens aan begint, dan komt het er ook van”, vertelt Mien Boogers (75), een van de dertig leden van trimclub. Mieke heeft haar liefde voor sport waarschijnlijk van haar moeder die tot op zeer hoge leeftijd een fanatieke korfbalster was. Als kind heeft Mieke gehockeyd en kreeg ze haar eerste ‘baan’ als trainster. Toen haar drie kinderen met atletiek begonnen, ging ze zelf ook meedoen. Ze haalde na een tweejarige opleiding in 1970 haar diploma atletiektrainster. Mieke woonde toen in Haarlem en kon daar aan de slag, maar ze verhuisde naar Eindhoven. “Ik baalde een beetje omdat ik niet wist of ik hier een baan kon krijgen, maar binnen een week kon ik bij PSV terecht.” Ze zat ook in het bestuur van de Atletiekunie en werkte nauw samen met wijlen Eef Kamerbeek, de succesvolle tienkamper die voorzitter werd van PSV Atletiek. “Hij was ook trainer en als ik iets niets wist dan vroeg ik hem om het even voor te doen”.
Behalve de jarige trimclub heeft Mieke ook een huisvrouwengroep in een school in de buurt en een bejaardengroep in Valkenswaard. Jaren geleden volgde ze een opleiding als recreatietrainer en liep stage op een camping in Drenthe. “Er waren rond de vierduizend gasten en ik leerde er tien keer meer dan tijdens de opleiding. Het ging niet alleen om sport maar om allerlei vormen van recreatie, zoals fröbelen. Ik vond dat erg leuk en besloot om naar de kunstacademie te gaan.” Ze is beeldhouwster maar doet nog veel meer. Alle leden van de trimclub krijgen op hun verjaardag een door haar gemaakte kaart. 
“Ik probeer van de training altijd een beetje theater van te maken. Dan moeten de vrouwen bijvoorbeeld net doen of er aan iedere arm een emmer met griesmeelvla hangt en dan moeten ze met hun handen voelen of er nog klontjes op de bodem zitten.”
Mieke gaat al 39 jaar een weekeinde met haar club op de fiets naar de bossen in België. Ze verblijven in een oud gebouw, zonder gas, water en licht. “Het is er geweldig en ik wil er zo lang als ik kan heen. Desnoods alleen.”