Goudse Post

Tussen alle huis-tuin- en keuken eenden is zij een mooie verschijning. Tijdens de vorstperiode hebben bewoners van de Karnemelksloot Els gevonden. Ze was er niet best aan toe, maar na een paar dagen op een warme plek in een doos te hebben doorgebracht, kikkerde ze weer helemaal op. Buren besloten haar weer het vrije leven te geven, waarna ze ritueel werd uitgezet in de ‘sloot’. Tijdens haar tewaterlating kreeg ze de naam Els mee. Inmiddels is Els volledig geïntegreerd binnen de groep gevleugelde kwakers en voelt ze zich helemaal thuis. Af en toe komt er een opdringerig mannetje in de buurt, maar omdat ze haar verentooi prachtig wit en in de plooi wilt houden, bekt ze flink van zich af. Aan mijn lijf geen polonaise, lijkt ze te denken. Maar ja, de lente is in aantocht, dus zal Els er binnenkort toch aan moeten geloven, vrees ik.
Inderdaad, ik ben in de ban van eenden de laatste tijd, maar dan vooral badeenden. Je krijgt een leuk idee en dan denk je dat doe ik wel even. Was het maar zo’n feest, want na een paar dagen kwam ik er al achter dat er toch wel veel komt kijken bij zo’n badeendenrace. Overleg met onze Havendienst, toestemming regelen bij het Hoogheemraadschap, maar het gaat lukken. Er is zelfs een boerenkapel opgetrommeld om de feestvreugde te verhogen.
En Els? Die is door mij eigenlijk al gebombardeerd als mascotte en mag wat mij betreft voorop zwemmen.