De Brug Utrecht

‘Jij schrijft een column hè? Vet leuk! Lijk me alleen wel echt supermoeilijk om iedere week iets te bedenken.’ Nou, Eva, Piet of Arnold, daar heb je een punt! Het is inderdaad pittig lastig om iedere week iets te verzinnen. Iets actueels? Iets wat je hebt meegemaakt of waar je naar uitkijkt? Het kan allemaal, maar het is dus de bedoeling dat de mensen die het lezen – en of dat er vijf of 231 zijn maakt dan niet zo gek veel uit – het interessant en liefst ook vermakelijk vinden.
Dat mijn carnaval nogal domperig afliep, aangezien de gemeente Breda had besloten het station dicht te houden van vijf tot zeven uur ’s nachts? Dat ik mezelf altijd heel diervriendelijk bezig vind wanneer ik een slak ontzie met mijn voorwiel (dat ik er vervolgens met mijn achterwiel wél overheen rijd, kan ik dan ook weer niets aan doen)? Het zal de meeste mensen waarschijnlijk aan hun reet roesten. Maar ik moet iedere week 250 woorden naar een bepaald emailadres sturen anders ben ik de pineut, de sigaar en de lul, zeg maar.
Vandaag is het weer stressen geblazen... ik heb gewoon alles al gehad, denk ik dan. Opgroeien, mijn vriendinnen, versiertrucjes, alleen-thuis-zijn, studentenverenigingen, ik heb zelfs een keer 250 willekeurige woorden die iets met koninginnedag te maken hebben ingestuurd en ook wel eens uit pure wanhoop een gehele column gewijd aan mijn irritatie over mensen die naar wespen slaan. Het spijt me, Eva, Piet en of Arnold, het is geen topper deze week, maar hij is er wel. En of hij nou gelezen wordt door vijf of 231 mensen, dat maakt (zeker nu) niet zo gek veel uit.