De Band/Aalten Vooruit

JAARVERGADERING NED. R.K. HANZEBOND ST. REINOLDUS

Excursie naar Dinxperlo. Stond de eerste dag van de jaarlijksche vergadering van St. Reinoldus in het teken van langdurige discussie`s, de tweede droeg een zeer geanimeerd karakter. In een excursie naar Dinxperlo, alwaar men te gast was van de directie der Deventer tapijtfabriek Maurits Prins, was het nuttige met het aangename vereenigd. Twee grote sightseeings vervoerden de excursisten met hun dames naar het rustige plaatsje aan de Duitsche grens. Een zeer sterk contrast met die landelijke rust, vormt het interieur van de uitgestrekte bedrijven. De directie, bestaande uit de beide heeren M. Prins en den heer L. Prins, leidde de gasten persoonlijk rond. Zij werden in hun explicaties terzijde gestaan door de heren L. Dobbe, C ten Braak, en B.M.C. Wulfers, alle vertegenwoordigers van genoemde bedrijven. Voor vaklieden vormde deze rondgang een groote attractie, waar zij hier te midden van snorrende en kletterende machines het product tot stand zagen komen, waarmede vele hunner dagelijksche mede plegen om te gaan. Allereerst richtte men zijn schreden naar het beginpunt der fabricage. Het kleuren van de grondstoffen. Deze bestaan uit wol, hennep enz. De bundels worden ongeveer 2 uur in de verfstof gekookt, waarna zij verdwijnen in kuipen gevuld met helder water. Hier wordt het materiaal gespoeld, terwijl een snel toerende centrifuge het ondoet van het teveel aan kleurstof. Tenslotte wordt deze eerste schare beëindigd met een drogingsproces, dat ongeveer een uur duurt. Het materiaal is thans tot verdere verwerking gereed. De smederij werd bezichtigd, waarbij men kon concluderen, dat bekwame vaklieden alles zelfs vervaardigden. Hier vervangt men versleten machine onderdeelen doch constueert evengoed benoodigde werktuigen. Een uitmuntend geoutilleerde elektrische centrale levert licht en kracht voor de geheele fabriek en haar capaciteiten zijn zelfs van dien aard, dat in tijd van nood het geheele plaatsje op de dynamo kan worden omgeschakeld. In de weverijen heerscht een geweldig lawaai. Verschillende weefstoelen zijn in werking. Hier dreunt het lied van den arbeid, dat iemand ondanks alles aangenaam in de ooren klinkt, omdat het de crisis schijnt uit te tarten. Achter in de hal liggen enorme voorraden te wachten om gespoeld en vervolgens tot tapijten, kleedjes en lopers te worden verwerkt. De patronen worden ontworpen in de tekenkamer, alwaar een staf raskunstenaars dit belangrijke gedeelte verzorgt. Die tekeningen worden dan op karton overgebracht, waarvoor men `n soort apparaat bezigt, dat `t midden houdt tussen `n piano, `n typewriter en `n zetmachine. Langzaam regelen deze karton platen bovendien de weefstoel de naaldbeweging en daarmede het patroon. Zoo op het oog vertoonen ze wel eenige gelijkenis met de geperforeerde muziekboeken, welke een draaiorgel te verslinden krijgt. Tenslotte vereenigde het gezelschap in de zaal, waar de geheel gereed gekomen artikelen in groote verscheidenheid, doch systematisch gerangschikt, wel min staat zijn, iemands aandacht te trekken. Vanaf deze mollige verhevenheid richtte de voorzitter, de heer B. Donkers, hartelijke woorden van dank tot de directie, die de geheele excursie voor hare rekening had genomen. Ons werd nog medegedeeld dat de strekte van het personeel schommelt van 150 tot 200 man. Ieder arbeider heeft hier een kans. Als spoeljongen betreedt de ongeschoolde dit industrie centrum, om stap voor stap die functie te bereiken, waarvoor hij de meeste geschiktheid te bezitten. De scholing van het personeel heeft men geheel zelfs ter hand genomen. Het weversambacht gaat veelal van vader op zoon en zoo ontstaan een arbeidsgroep, die onderling door familiebanden is verbonden. Het behoeft geen betoog dat daardoor de goede geest ten zeerste wordt bevorderd. Nog immer heeft de naam Prins in de tapijtenbranche een goede klank, die zich door de slechte tijdsomstandigheden wist en nog immer weet te handhaven. Tenslotte reed het gezelschap naar Terborg, alwaar in de “roode leeuw” een lunch werd geserveerd. Vele sprekers, waaronder de firmanten voerden het woord en het lijdt geen twijfel of de banden tusschen de fabrikanten, hunnen vertegenwoordigers en de afnemers zijn tengevolge van dit bezoek hechter aangehaald en laat ons hopen: ook duurzaam.

Een Rietstapper heeft het gelezen in De Gelderlander. 14-09 1934