De Nieuwsbode Zeist

Als columnist wilde ik nergens lid van worden. Ik had liever mijn handen vrij om te kunnen schrijven dat ik graag een rondvlucht boven Nederland zou maken in het gezelschap van Máxima. En dat ik het liefst een parachute zou dragen als haar vader ook van de partij zou zijn.
Als loyaal lid van het Republikeins Genootschap zou ik het nooit mogen opnemen voor de koningin. Had ze maar geen koningin moeten worden, zouden de republikeinen zeggen. Dan kon Geert Wilders haar ook niet beledigen.
Een paar dagen voordat bekend werd dat de PVV'er Bosman een collega Statenlid had bestempeld als 'een stuk uitgekotst halal vlees van een Turks varken', sloeg Geert Wilders weer eens de hysterische hoofddoekentrom. De PVV sprak van een 'trieste wanvertoning'. Esthetisch gezien een juiste observatie, maar over de peroxidekop van de carnavaleske leider valt ook genoeg op te merken. In de nagalm van het opstootje bleek plotseling dat de PVV een jaar lang had geprobeerd de uitspraak van Bosman stil te houden. Wilders was in een vroeg stadium op de hoogte gebracht. Hij had geen actie tegen Bosman ondernomen. Vrijheid van meningsuiting, weet je wel. Grapje moet kunnen. Iedereen mag verbaal in andermans brievenbus pissen, alleen koningin Beatrix krijgt een algemeen hoofddoekenverbod opgelegd door de kroonprins van de generaliteitslanden, zelf drager van een carnavalskeppeltje zodra hij de grens met Israel is gepasseerd.
Het akkevietje kostte de PVV drie zetels in de peilingen. Ineens houden we allemaal weer van de koningin. Door het slaken van een zucht zette ze de geblondeerde Venlose praalwagen in de hoek.
Het is overigens een slechte winter voor antimonarchisten. Op 21 oktober stierf Hans van den Bergh, op 4 november Pierre Vinken. Als ik Wilders was ging ik snel naar de dokter voor een check-up.

Oude columns nog eens lezen? Kijk dan hier.