Delftse Post

INGEZONDEN STUK
door Ton van Graas

Deze inperkende regeling (die op 8 maart 2011 van kracht is geworden) houdt in dat alleen gedurende het eerste half uur van elk uur er muziek op straat mag klinken, en dan alleen op een beperkt aantal plekken en straten. Dus wég was mijn vaste plekje bij ‘Elizes Kledingvondsten’ aan het Vrouw Juttenland aan het einde van de zaterdagmiddag: in deze straat mag namelijk geen muziek worden gemaakt. Wég was de spontaniteit om op een willekeurig moment ‘Aan de Amsterdamse grachten’ op een mooi plekje in de stad te spelen; nee, éérst op de klok kijken of het mag, en wáár het mag...

De invoering van deze regeling was bedoeld om overlast door straatmuziek te verminderen, maar ook de betere straatmuzikanten (waar ik mezelf toch wel toe durf te rekenen) die niet zozeer overlast veroorzaken als wel het straatbeeld verrijken, zijn hier de dupe van.

Zaterdag is mijn dag ! Dan stap ik op de fiets met accordeon op mijn rug en probeer ik de mensen te verlokken tot luisteren naar accordeonklanken die ikzelf zeker de moeite waard vind; en als er dan iemand blijft stilstaan en de moeite neemt om te luisteren naar wat ik wil zeggen met mijn muziek, dan... ja, dan is er dat moment van iets van mezelf delen met een ander, en dat is een mooi moment.

Maar nu begint mijn moed om op zaterdag met mijn instrument de stad in te gaan te tanen. Het begint al met: zal ik om 12 uur beginnen, of om 1 uur ? Dus hoe laat ga ik dan van huis... en als ik dan mijn toegewezen half uur heb gespeeld, kan ik weer een half uur wachten.

Waarom is gemeente Delft niet wat creatiever geweest in het bedenken van een regeling ten aanzien van overlast door straatmuziek ? Konden ze niet wat meer rekening houden met kwáliteit, in plaats van kwantiteit? Ikzelf ben nog altijd vóór een vergunningensysteem, en ben ook best bereid om voor een afgegeven vergunning te betalen; als ik daarmee maar mijn vrijheid terugkrijg om mijn publiek te trakteren op wonderschone klanken. Wanneer en waar ik dat graag wil (enige tijd- en plaatsbeperking daargelaten).

REDACTIE:
De gemeente Delft heeft het restrictieve beleid t.a.v. straatmuziek ingevoerd naar aanleiding van klachten over muzikaal gezien inferieure ‘artiesten’, doorgaans afkomstig uit de Balkan, die soms de hele dag op één en dezelfde plek zitten en urenlang hetzelfde vervelende deuntje spelen. Voor de ondernemers die daar in de buurt zitten is dat iets om stapelgek van te worden. Berucht is het bankje in de Choorstraat. Aangezien de gemeente geen onderscheid wenst te maken in de kwaliteit van de musici is er het huidige ‘gelijke monniken, gelijke kappen’-beleid gekomen. De goede muzikanten van de stad, die er wel degelijk zijn, lijden daaronder.