Het Zuiden Barendrecht

Barendrecht reisde naar het visserssorp af in de hoop een puntje over te houden aan het duel met de trotse lijstaanvoerder van de Topklasse. “En niets wees er in de eerste twintig minuten op dat er een overwinning in zat”, blikt Husen (22) terug. “Toen we vervolgens met 1-0 achterkwamen, ging er een knop om bij ons team. We gingen beter voetballen en elkaar gaandeweg de eerste helft steeds beter vinden. Dat leidde tot de 1-1 bij rust en een prima tweede helft, waarin we nog drie keer scoorden. Juist het feit dat we ons na de gelijkmaker niet lieten inzakken heeft ons dit goede resultaat opgeleverd. Heerlijk.”

Serie

“Laat deze overwinning maar de basis zijn van een serie goede resultaten. Winnen bij Spakenburg is natuurlijk hartstikke leuk, maar die zege is maar weinig waard als we komende zaterdag tegen ARC-uit niet een soortgelijk resultaat behalen. Want die pot is minstens zo belangrijk of misschien nog wel belangrijker. ARC immers is een directe concurrent in de strijd tegen degradatie. Daar de punten pakken is cruciaal om aansluiting te krijgen bij clubs als Harkemase Boys en SVWZ. Het gaatje tussen hen en ons is nu nog vier punten. We hebben nog elf duels om van die achterstand een voorprong te maken. Ik heb er vertrouwen in dat ons dat gaat lukken.”

F-jes

Samen met ploeggenoot Matthijs Tabbers gaat Stanley Husen door het leven als ‘echte Brendrechter’. “Matthijs en ik spelen allebei al vanaf de F-jes op De Bongerd”, zegt Husen, in het dagelijks leven pedagogisch medewerker op een buitenschoolse opvang in Rotterdam-Delfshaven.

Feyenoord

“Ik ben er alleen ‘tussendoor’ een jaartje uit geweest toen ik in de D-tjes bij Feyenoord ging voetballen. Barendrecht is een geweldige vereniging, waar ik iedereen goed ken. Ik vind het nog altijd prachtig dat ik in het eerste elftal ben doorgebroken. Daarbij heb ik het geluk gehad dat vier jaar geleden de toenmalige rechtsback geblesseerd raakte en trainer Jack van den Berg mij aanwees als diens vervanger. Op die voor mij ‘vreemde’ positie heb ik in betrekkelijke luwte kunnen wennen aan voetbal op het hoogste amateurniveau. Ik ben als het ware met Barendrecht ‘meegegroeid’ de topklasse in.
Inmiddels sta ik centraal achterin opmijn’eigen’ plek. Ik besef dat ik daarmee wel wat geluk heb gehad. Voor hetzelfde geld had ik het niet gered en zou ik nu in het tweede hebben gespeeld.”