Het begon vorige week met het bericht van de gemeente dat de Wijchense burgers een handje gaan helpen met sneeuwschuiven. Toen rook ik al even winter. Nu vriest het dat het kraakt en moet ik denken aan mijn vooruitblik van een vier weken terug...
Webcolumn van Jeroen Rothuizen.
Tja, het kan verkeren. Een paar weken terug kreeg ik nog een heuse allergische reactie vanwege een of ander hooikoortsje. Nota bene midden in de winter! Maar nu lijkt het er zowaar op dat mijn voorspelling van rond de jaarwisseling uit gaat komen. Ik zag namelijk in de glazen bol dat februari ‘de koudste maand van het prille millenium’ zou worden. De komende tien dagen zitten we in elk geval gebeiteld met de vorst. Wat mij betreft mag er ook nog wat sneeuw uit de hemel vallen. Zodat de boeren in het buitengebied een centje kunnen bijverdienen (30 euro per sneeuwruimbeurt) en ook de andere vrijwilligers kunnen laten zien dat ze op eigen kracht Wijchense plekken sneeuwvrij kunnen houden. En verder, ja verder, hopen we natuurlijk weer op die elfstedentocht. Of laat ik het naar de Wijchense verhoudingen vertalen: laten we hopen dat de Meer weer eens dichtvriest en dat we de komende maand een prachtige ijskoude schaatsmaand gaan beleven.