Groot Bergen op Zoom

Normaal gesproken wordt het samentrekken van deze spier geregeld via de wil maar nu is de blaas als het ware ‘voor zichzelf begonnen’ en bepaalt zelf wanneer hij samentrekt. Kenmerkend voor een overactieve blaas is een toename in frequentie (veel vaker moeten plassen zowel overdag als ’s nachts) en een toename in urgency (hebben van sterke aandrang).
Als gevolg van een overactieve blaas kan er urge incontinentie ontstaan, een vorm van incontinentie die wordt gekenmerkt door een plotselinge, sterke aandrang tot plassen samengaand met of gevolgd door ongewild urineverlies. Het gevoel van verlies over controle van de blaas geeft veel onzekerheid. Factoren die meespelen bij het ontstaan van een overactieve blaas zijn: aandoeningen aan de blaas, stress, veelvuldig nuttigen van cafeïnehoudende dranken of alcohol, overgewicht, onvoldoende of verkeerde functie van de bekkenbodemspieren of verkeerd gebruik van de bekkenbodemspieren. De diagnose urge-incontinentie wordt gesteld aan de hand van de medische voorgeschiedenis, de anamnese (vraaggesprek), een lichamelijk onderzoek en een aanvullend onderzoek. De behandeling van een overactieve blaas met als gevolg urge incontinentie kan bestaan uit het trainen van de blaas en bekkenbodemtraining onder begeleiding van een hiervoor opgeleide fysiotherapeut.