Huis aan huis Elburg en Oldebroek

WEZEP - Roeier Steve Redgrave stimuleerde volleyballer Bas van de Goor toen hij zes jaar geleden hoorde dat hij diabetes had. "Op dag 1 hoorde ik zijn verhaal. De Britse roeier had vier keer goud gewonnen op de Olympische Spelen. Hij kreeg diabetes, maar won vervolgens toch weer goud, zijn vijfde."

Volgens Van de Goor is dit hét succesverhaal van sport en diabetes. De oud-volleyballer die deel uitmaakte van het gouden team van 1996 probeert sinds 2006 met zijn Bas van de Goor Foundation diabetespatiënten ervan te overtuigen dat sporten goed voor ze is. Het succesverhaal doet aanwezige ouders van kinderen met diabetes zichtbaar goed. Ze geven een tevreden knikje of opbeurend kneepje in het bovenbeen van hun kroost.
"Als je niet sport verdubbeld de insulinebehoefte", houdt Van de Goor de groep toehoorders voor. "Dat geeft wel aan hoe belangrijk sport is."
Bas van de Goor spreekt als een volleerd arts over medische termen. "Maar de Bas van de Goor Foundation is geen medische organisatie hoor. We willen ervaringen uitwisselen", vertelt de voormalig volleybaltopper, die op uitnodiging van VZK-lid Berry Bijsterbosch naar De Kamphal in Wezep in gekomen, tijdens een lezing- en clinicmiddag.
Voorheen gebruikte Van de Goor een spuit om insuline te krijgen. Hij is vervolgens overgestapt op de pomp. Dat houdt in dat je constant een kastje bij je draagt, dat via een slangetje insuline in je lichaam brengt. Op het kastje kun je de behoefte van het lichaam aflezen. "Je bent veel flexibeler dan met een spuit", meent ervaringsdeskundige Van de Goor. "Je kunt er zelfs prima mee volleyballen. Karate of judo zal misschien wat moeilijker gaan."
Diabetes hoeft geen belemmering te zijn voor een sportcarrière, benadrukt Van de Goor nog maar eens met het verhaal van een sportarts met diabetes die 93 marathons gelopen heeft.
Volgens Van de Goor is zijn boodschap belangrijk, omdat velen wel eens hebben gehoord van de positieve effecten van sporten voor de doelgroep, maar het niet oppakken.