De Botlek 1

Anzelika is hét voorbeeld van een vrouw met doorzettingsvermogen en ambitie. Een jonge vrouw die zelf haar lot heeft willen bepalen door, ondanks tegenslagen, niet bij de pakken neer te gaan zitten. “Door omstandigheden kwam ik in Estland in een kindertehuis terecht. Ik werd geplaatst in een pleeggezin, maar daar ging het niet goed. Uiteindelijk ben ik met mijn toenmalige vriend in Nederland terechtgekomen”, blikt Anzelika terug. “Aanvankelijk kwamen we hier om vakantie te vieren, maar al snel wilden we in Nederland blijven”, gaat ze verder. Anzelika trouwt, maar het huwelijk duurt niet lang. Drie maanden later staat de Estlandse, inmiddels zwanger, er alleen voor. Terugkeer naar haar geboorteland is geen optie. Contact met haar familie is er niet. Ze besluit om zich voorgoed in Nederland te settelen.
Na de nodige immigratieafwikkelingen probeert Anzelika langzaam maar zeker de draad weer op te pakken, maar dat valt niet mee. “Van Humanitas heb ik destijds veel ondersteuning gekregen. Er zaten zoveel dingen tegen en er was zoveel papierwerk”, vervolgt ze. Inmiddels moet ze ook nog rondkomen van een bijstandsuitkering en dat is allesbehalve een vetpot. “Ik wil hieruit, ik wil gaan werken!”, is ze vastbesloten. Ze besluit een opleiding tot schoonheidsspecialiste te volgen. Ook hierbij krijgt ze hulp van Humanitas. De sociale dienst ziet namelijk niks in zo’n plan. In 2006 weet ze haar opleiding met succes af te ronden, maar werk blijft uit.
Humanitas breng Anzelika in contact met BLinN, een organisatie die zich inzet voor slachtoffers van vrouwenhandel. Hoewel ze niet helemaal in dat ‘hokje’ past , wil de organisatie haar wel helpen. “Ze hadden vertrouwen in mij”, weet Anzelika. Na het volgen van een workshop bij BLinN krijgt ze tijdelijk een baan als voorlichtster en ondersteuner. Dan komt Anzelika met een plan: het opzetten van een schoonheidsbedrijfje, met alles onder één dak, gerund door slachtoffers van vrouwenhandel. Het blijkt een schot in de roos. Met het idee wint ze zelfs de Baanbrekersprijs. “In één minuut heb ik mijn plan met knikkende knieën gepresenteerd aan de jury. Wim Kok was één van de juryleden. Als prijs kreeg ik geen geld, maar alle ondersteuning die nodig was. Ik kreeg een bedrijfsadviseur, haalde mijn rijbewijs en verdiepte mij in de marketing.”
Volgende week deel twee.