’t Komt umdè ‘k ben vergéte wè ge dint,
Alle dinge die gebeure lèijke drome.
‘k Denk dè ’t a’maol is nao ‘k jou heb lere kenne
En dè wonder in m’n léve is gekome.

Dur jou heb ‘k wir inspiratie genoeg,
Vanaf vandaag haauw ‘k me vaast aon jou.
Ge bent perfect en daorum is ’t gin wonder,
Dè ‘k zó ontzettend van oew hou.

Lange tèd vuulde ‘k me verlorre,
Ben blèij dè òk gè m’n vriende kent.
Dur jou vuul ‘k me wir herborre,
Bedankt computer, vural umdè ge ‘r bent.

Schitterende plekjes

Binnen het Dagelijks Bestuur richt Naaijkens zich vooral op de ontwikkelingsmogelijkheden voor bedrijven, het mkb en agrarische ondernemers. De branding van Het Groene Woud speelt daarbij een belangrijke rol; meer vraag genereren voor die speciale Groene Woud kwaliteit. Naaijkens: “Onze gecertificeerde ondernemers moeten immers kunnen profiteren van de gezamenlijke inspanningen voor kwaliteitsproducten, diensten en productieprocessen.”
Wat Naaijkens aantrekt is het contrast tussen de drukte van de stad, zoals in zijn woonplaats ’s-Hertogenbosch, en de rust en ruimte van het Nationaal Landschap: “Ik ken het gebied vrij goed, maar sta toch steeds weer verbaasd van de vele, schitterende plekjes in het afwisselende landschap. De organisatie achter Het Groene Woud is bijzonder door de dynamiek en de creativiteit.

Al een tijdje mis ik het gemak om even te kunnen pinnen in Esch. Je moet er telkens aan denken als je ergens naar toe wilt om geld bij je te hebben. Al leg je geld uit voor een cadeau, al wil je na het voetballen nog even iets drinken, contant geld is een voorwaarde. Voorheen kon je altijd nog geld uit de muur halen op het marktplein. Maar de vanzelfsprekendheid waarmee dit kon is na een plofkraak verdwenen.
Ik heb steeds gedacht dat dit na een tijdje wel weer zou kunnen. Helaas heeft de Rabobank nu besloten om geen geldautomaat meer terug te plaatsen. Kennelijk wegen de kosten niet op tegen de baten. Mijn eerste reactie was dat dit toch te belachelijk voor woorden is. Er moet toch gewoon een pinautomaat in het dorp zijn. Het kan toch niet zo zijn dat een bank zich door criminaliteit laat wegjagen?
Maar ja, toen ik even verder nadacht, kon ik toch ook wel begrijpen dat een bedrijf niet gaat investeren in iets wat zijn geld niet meer oplevert. Zo ongeveer elke winkel heeft zijn eigen pinapparaat. Zelfs kleine bedragen kunnen hiermee voldaan worden. Wanneer heb je nog contant geld nodig? Hoe vaak maak je nog gebruik van de geldautomaat?
En toch geeft het me geen lekker gevoel. Ook in de stad hebben alle winkels een eigen digitale betaalmogelijkheid en toch wordt hier nog volop geld uit de muur gehaald. Daar zijn wel alle banken bereid om te investeren in automaten, terwijl de noodzaak om cash op zak te hebben hier net zo min aanwezig is.
Ik vraag me dan ook af of en hoe de Rabobank nog op andere gedachten te brengen is. Is hierin een taak weggelegd voor de politiek? Moet de gemeente mee investeren in een voorziening van een financiële instelling? Dat idee heb ik eerlijk gezegd niet. Moet zij de bank aanspreken op haar sociale functie? De bank straalt dit wel uit door het steunen van lokale evenementen. Ze heeft zoveel leden omdat ze in elk dorp een vestiging had en dicht bij de mensen stond. Als deze bank pretendeert om de best mogelijke diensten aan haar klanten te verlenen, dan…