De Koerier

Iquique (Chili), 6 januari, 19.45 uur

De rit van vandaag was er weer een die je moeilijk kunt vergeten. Want wat was het zwaar. Met afgronden die je bijna niet kon zien en fesh fesh waar door de harde wind bijna geen ontsnappen aan was.

Daarbij heb ik ondertussen ook nog ‘even’ een aandrijfas moeten vervangen. de beschermhoes eromheen was kapotgeslagen, waardoor het eerst vooral wachten op hulp was. Uiteindelijk de eerste de beste plaat uit de vrachtwagen getrokken en deze tot een nieuwe beschermplaat kunnen bewerken. Gaten erin, monteren en na dertig minuten sleutelen weer doortrappen; vol gas verder!

De laatste 30 km deden me tenslotte weer de nacht van vorig jaar herbeleven. Toen heb ik daar muurvast gezeten. Nu kwam ik erdoor. Ik denk dat er nu nog heel wat mensen muurvast staan, maar ik heb de pijngrens van de auto nu wel heel goed leren kennen.

Goh, wat ben ik superblij. Even helemaal kapot maar wel enorm trots dat ik het weer heb gehaald. En één ding weet ik zeker: bij dag ziet het er allemaal toch heel anders uit dan ’s nachts!

Kijk ook nog even bij de klik-en-winactie of doe mee met de fotowedstrijd en win een horloge. Het nieuwe TW Steel Dakar horloge bestel je via mijn site.