Steenwijkerland Expres

Arica (Chili), 8 januari 2011, 13.00 uur

Al met al gaat het eigenlijk belachelijk goed. En dat terwijl de etappe van gisteren nou niet bepaald goed begon. Bij de start stond ik al met een lekke band. Daardoor kon ik pas bijna een half uur later weg. Maar ik ben wel erg blij dat ik die rust genomen heb. Want het was echt een heel heel zware etappe. En daarbij heb je toch echt een reserveband nodig. Dat bleek ook wel toen ik onderweg een lekke band kreeg!

Gelukkig kon ik, nadat ik eenmaal van start was, redelijk naar voren opstomen. Daardoor was het gelukkig nog niet al te erg kapot gereden. Daarnaast heb ik goed kunnen profiteren van de voordelen die de buggy biedt.  Het is met dat dingetje eigenlij net zo als met een motor: je kunt af en toe net iets makkelijker van de sporen af als die te erg kapot gereden zijn.

Het succes van gisteren is nog helemaal geen garantie op succes morgen. Het is mooi dat we een rustdag hebben maar dat brengt ook het gevaar met zich mee dat je gaat denken dat het morgen weer wat makkelijker zal gaan. Dat is zeker niet zo. Het is altijd zo dat de dag vóór en de dag ná de rustdag de meeste uitvallers kennen.

Morgen krijg ik ook weer 800 km te overbruggen met daarbij heel veel fesh fesh. Het wordt een van de zwaarste etappes en dus is er alle reden om de buggy zo goed mogelijk te prepareren. Een aantal dingetjes moeten we preventief vervangen. Daar gaan we de rest van de dag aan besteden om morgen weer goed beslagen ten ijs te kunnen komen!

Doe nog mee aan de klik-en-winacties of win een mooie prijs in de fotowedstrijd!