De Koerier

Copiapó (Chili), 10 januari 2011, 20.30 uur

Dit was echt onvoorstelbaar. Het was het zwaarste totnogtoe. Voor mij was het een hel en voor anderen is het dat nog steeds, want er zijn er een heleboel die voorlopig nog niet binnen zijn.

Ik sta nu nog bij de finish om alles even tot me door te laten dringen. Ik ben er. Dat is het belangrijkste.

Een koprol van het duin was voor mij een heel nieuwe ervaring. Vijf keer over de kop; je weet niet wat je meemaakt. Maar ja, de buggy deed het nog, dus ik dacht ‘ik raap alles bij elkaar en laat ik maar gewoon doorrijden!’

Al met al is het natuurlijk fantastisch dat ik hier weer bij de finish sta. En nog zo voorin ook. Dat lag vandaag weer niet aan de snelle stukken in het parcours; ook nu heb ik het in de duinen goedgemaakt.

Maar nu is het hoog tijd om de buggy en mezelf te gaan verzorgen!